UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
» AC/DC TRIBUTE CONCERT HIGHWAY TO HELL 2020
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty26.10.19 19:43 από cronoschelsea

» Gang Of Four Live In Athens 27-9-19
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty05.10.19 13:35 από cronoschelsea

» The Fuzztones Live In Athens 26-9-19
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty29.09.19 15:09 από cronoschelsea

» ΟΙ Manowar στην Αθηνα Manowar in Athens Greece
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.06.19 21:52 από cronoschelsea

» Φίλες και φίλοι, την Παρασκευή 1-2-19 , και ώρα 21:00, ο Akis με την εκπομπάρα του "Heavy metal is the law" !!! Γιά όσους ξέρουν από Heavy metal, αλλά θέλουν να μάθουν και κάτι παραπάνω...Καλή ακρόαση !!!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty01.02.19 14:44 από akis

» Την Πέμπτη, 31-1-19, στις 23:00, η εκπομπάρα του Gregory Iron Man, "Ocean of Rock" !!!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty30.01.19 19:15 από MINDFIELDS

» The Rumjacks Live in Athens
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty04.11.18 14:47 από cronoschelsea

» Iron Maiden Athens 2018
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty23.07.18 20:34 από Τζίνα

» Dead Kennedys Panx Romana In Athens
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.07.18 23:02 από andreas rocco

» Jim Morrison
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.07.18 15:30 από andreas rocco

» Iron Maiden
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.07.18 14:07 από andreas rocco

» ροκ φεστιβαλ 2018
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty25.06.18 23:49 από Βυζαντινος21

»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.04.17 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.04.17 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.04.17 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty24.03.17 6:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty14.03.17 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty14.03.17 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty14.02.17 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty07.02.17 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty21.01.17 0:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty19.01.17 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty18.01.17 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty13.01.17 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty10.01.17 8:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty30.12.16 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty27.12.16 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty24.12.16 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty24.12.16 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty20.12.16 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty19.12.16 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty19.12.16 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty18.12.16 3:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty18.12.16 2:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty15.12.16 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty07.12.16 0:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty04.12.16 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty03.12.16 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty01.12.16 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty29.11.16 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty29.11.16 1:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty26.11.16 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty25.11.16 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty22.11.16 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty20.11.16 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty17.11.16 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.11.16 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.11.16 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.11.16 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Στα άδυτα του Metal Hammer Empty16.11.16 7:53 από sissy

Παρόντες χρήστες
4 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 4 επισκέπτες :: 1 μηχανή αναζήτησης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις 02.01.15 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Φιλίες
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Up The Irons Party
Progressive Metal
Η Θρυλική Route 66
Μοιραστείτε
 

 Στα άδυτα του Metal Hammer

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
DJL
Admin
DJL

Αριθμός μηνυμάτων : 1280
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013

Στα άδυτα του Metal Hammer Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Στα άδυτα του Metal Hammer   Στα άδυτα του Metal Hammer Empty06.03.15 17:15

Στα άδυτα του Metal Hammer 29_metalhammer12

Το Metal Hammer τον περασμένο Δεκέμβριο έκλεισε 30 χρόνια από τότε που ο Γιάννης Κουτουβός έπεισε τον εκδότη σοφτ πορνό περιοδικών, Γκρίτζαλη να εκδώσουν ένα περιοδικό ονόματι Heavy Metal. Παρά τα προγνωστικά, τα πήγε περίφημα σε πωλήσεις και, τριάντα χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να είναι το κραταιό εγχώριο περιοδικό στο χώρο του μέταλ, υπό το όνομα Metal Hammer μετά τη συγχώνευσή του με το αγγλικό Hammer, εν έτει 1988. Από το γραφεία του πέρασαν σημαντικές φιγούρες της μουσικής βιομηχανίας, όπως ο Βαγγέλης Μπαλτάς, υπεύθυνος για μεγάλο μέρος της ύπαρξης διανομής «ανεξάρτητων» μέταλ δίσκων στην Ελλάδα, ο Γιώργος Φλωράκης, σημερινός ραδιοφωνικός παραγωγός (και για πολλούς ο πρέσβης του black metal στην Ελλάδα) και άλλα ευρύτερα γνωστά ονόματα όπως αυτά του Στάθη Παναγιωτόπουλου, του Αλέξανδρου Ριχάρδου και της Κατερίνας Αλεξανδρίδη. Από την προσκόλληση στο παραδοσιακό μέταλ και τη φανζινικού επιπέδου γραφή των απαρχών του, σήμερα εκπροσωπεί όλα τα παρακλάδια του σκληρού ήχου, έχει εξελιχθεί και έχει αντέξει στο χρόνο. Αν και έχω «τάσεις φυγής» από τον ήχο που εκπροσωπεί,  το διαβάζω ανελλιπώς κάθε μήνα τα τελευταία δέκα χρόνια, με βοήθησε στο χτίσιμο της δισκοθήκης μου και δεν είμαι σίγουρος αν θα έγραφα σήμερα αν δεν υπήρχε η πένα του Τόλη Γιοβανίτη κάποτε εκεί. Ονόματα γνωστών και φίλων έχουν περάσει από τις τάξεις του ενώ ο σημερινός σχεδιαστής του Ντίνου Χεντμπάνκη, μασκότ του περιοδικού και πρωταγωνιστή του κόμικ του, ο Περικλής Αρκάς, είναι αδελφικός μου φίλος. Οπότε η σχέση μου μαζί του θα έλεγα πως παραμένει συναισθηματική.
Ένα μεσημέρι των αρχών του Φεβρουάριου, βρεθήκαμε με τον σημερινό διευθυντή σύνταξης του περιοδικού, Κώστα Χρονόπουλο και τον αρχισυντάκτη (πολλοί τον γνωρίζετε και ως παρουσιαστή του TV War), Χάκο Περβανίδη στα γραφεία του περιοδικού για να κάνουμε μια αναδρομή στη μεγάλη, απολύτως αυθεντική ιστορία του.

Στα άδυτα του Metal Hammer 29_metalhammer16

Από αριστερά: Κώστας Χρονόπουλος (διευθυντής σύνταξης) και Χάκος Περβανίδης (αρχισυντάκτης).

Πότε ξεκινάει η σχέση σας με το περιοδικό; Τι θυμάστε από εκείνη την εποχή;

Χάκος Περβανίδης: Γύρω στο 1986-87, όταν σε ηλικία 13 ετών στη Δράμα, όπου μεγάλωσα, είχα αγοράσει ένα Heavy Metal που είχε εξώφυλλο τον Eddie από το εξώφυλλο του Somewhere In Time και από τότε δεν έχω χάσει τεύχος. Και για πολλά χρόνια μετά, το Hammer στην επαρχία πήγαινε με χρονοκαθυστέρηση αλλά δεν είχε καμία σημασία γιατί τι να μάθαινες ότι οι Maiden θα έβγαζαν δίσκο σε 3 μήνες, τι σε 2. Η επαρχία έχει πολύ σωστά δισκάδικα, τα οποία έφερναν σχεδόν όλες τις νέες κυκλοφορίες και οι μεταλλάδες είναι πολύ ενημερωμένοι και μάλιστα επειδή κοινωνικά τα πράγματα είναι λίγο πιο ζόρικα, ήταν τότε τουλάχιστον πολύ πιο δεμένοι απ’ όσο φαντάζομαι ήταν εδώ.  Όλοι κι όλοι ήμασταν 30-40 άτομα, οπότε ό,τι άκουγε ο ένας το έδινε κατευθείαν στον άλλο και υπήρχε μια φοβερή ζύμωση. Μπήκα στη συντακτική ομάδα το Φεβρουάριο του 1995, 10 χρόνια από αυτά είμαι ιδιαίτερα ενεργός συντάκτης, τα παιδιά με τίμησαν με πολλή ύλη και από τότε που χάσαμε άδικα το Χάρη Ευκαρπίδη διατελώ αρχισυντάκτης του περιοδικού πλάι στον Κώστα και τον Γιάννη Πούσιο.

Κώστας Χρονόπουλος: Το αγόρασα πρώτη φορά το Δεκέμβρη του ’84, όταν δεν υπήρχε τίποτα για τον πολύ κόσμο που ενδιαφερόταν για το μέταλ. Μεγάλωσα σε μια εποχή που αν δεν ήσουν χεβιμεταλλάς στους Αγίους Αναργύρους, σε δείχναμε και λέγαμε «κάτι έχει, να τον προσεγγίσουμε να δούμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε». Οι επιλογές που είχες ήταν ή το πολύ mainstream της φράντζας των Wham ή ο Bruce Dickinson. Δέχομαι ότι υπήρχε μια γραφικότητα στο μεταλλά της εποχής, αλλά υπήρχε γραφικότητα σε όλη την εποχή. Είτε άκουγες μέταλ είτε όχι. Και ο υπόλοιπος κόσμος κυκλοφορούσε με βάτες και φουντωτά μαλλιά. Παρέμεινα αναγνώστης και το 1994 με φώναξε ο Γιώργος Φλωράκης, με τον οποίο γνωριζόμασταν από το ραδιόφωνο και το Ποπ Και Ροκ όπου για λίγο καιρό έγραφα μικρές αυτοτελείς ιστορίες σε κάθε τεύχος, να δουλέψω δίπλα του σαν αρχισυντάκτης. Στην ουσία έχω 30 χρόνια αναγνώστης και 20 χρόνια στο περιοδικό.

Στα άδυτα του Metal Hammer MetalHammer2014

Meeting της συντακτικής ομάδας του περιοδικού.

Ποια θεωρείτε τη χρυσή εποχή του περιοδικού;

Χ.Π.: Αυτή εδώ, και δεν το λέμε σαν τα συγκροτήματα στις συνεντεύξεις που λένε τον τελευταίο τους όταν τους ρωτάνε για τον καλύτερό τους. Είμαστε βέβαιοι πως όταν θα κρεμάσουμε τα παπούτσια μας απ’ αυτόν τον τοίχο, γιατί το Hammer θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από εμάς, οι επόμενοι θα μιλάνε γι’ αυτήν την εποχή με τα καλύτερα λόγια. Είναι η πιο δύσκολη για το περιοδικό και αυτό ανταπεξέρχεται. Αν εξαιρέσουμε το τώρα, το ’88 που έγινε η συγχώνευση με το αγγλικό Hammer και στη συνέχεια όταν έγινε αυτό το άνοιγμα της heavy δισκογραφίας το 95-96.

Κ.Χ.: Το να είσαι χεβιμεταλλάς σε αυτή τη χώρα, όποιος και ό,τι και να μου πει, ξέρω ότι ήταν πάντα μυστήριο πράγμα. Δεν είναι το ίδιο να ‘σαι μεταλλάς στην Ελλάδα, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στη Σουηδία, ούτε στη Γαλλία που δεν έχουν μεγάλη σκηνή. Εδώ ήταν πάντα πιο δύσκολο, αισθανόμασταν εκτός έδρας. Η κουλτούρα της χώρας ουδέποτε προσανατολίστηκε προς το ροκ, ούτε το μέταλ. Το Hammer δεν είναι ο Χρονόπουλος, ο Χάκος, ο Πούσιος, τα παιδιά που γράφουν, είναι ο κόσμος. Θα υπάρχει και μετά από εμάς, αυτό είναι απολύτως βέβαιο, γιατί ο κόσμος το αισθάνεται δικό του, αισθάνεται ιδιοκτήτης-διευθυντής του. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να το συναντήσεις.

Στα άδυτα του Metal Hammer 2000-Halford-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%95%CF%85%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%80%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%A7%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82

Χάκος Περβανίδης, Κώστας Χρονόπουλος και o εκλιπών Χάρης Ευκαρπίδης, μαζί με τον Rob Halford των Judas Priest που φοράει γυαλιά ηλίου και το βράδυ.

Τι είναι αυτό που κάνει το Hammer να βαστάει γερά σήμερα, παρά την ύπαρξη του ίντερνετ;

Χ.Π.: Στο ίντερνετ, ο μπλακμεταλλάς θα μπει κάπου για να διαβάσει γι’ αυτά που τον ενδιαφέρουν, ο παουερμεταλλάς το ίδιο, στο Hammer όμως θα πάρεις μια γενική εικόνα από τις πιο light και mainstream μέχρι τις τέρμα ακραίες και underground κυκλοφορίες. Αν πας στοχευμένα, θα πας μόνο σε αυτά που ξέρεις, υπάρχουν όμως και πράγματα που σε αφορούν και δεν το ξέρεις. Και στο Hammer θα τα βρεις μπροστά σου.

Κ.Χ.: 1500 tabs στο διαδίκτυο δεν κάνουν τέτοιο namedropping που κάνει ένα τεύχος του Hammer. Καλό είναι αφού διαβαστεί να μπαίνει στην άκρη και να επανέρχεσαι σε πράγματα που δεν είχες δει. Στο ίντερνετ ως χρήστης πάω στα γούστα μου, ξέρω ότι οι Candlemass μου κάνουν και πάω κατευθείαν σε αυτό. Στο περιοδικό μπορεί να έχει πράγματα που δεν με αφορούν άμεσα, αλλά έχει τη γλύκα ότι θα το διαβάσω σήμερα-αύριο. Και αυτά τα πράγματα τα οποία δεν πέρναγαν για του γούστου μου, κατέληξαν να είναι από τα αγαπημένα μου στη μουσική. Οι Opeth ας πούμε δεν με αφορούσαν, δεν ήξερα τι είναι και τους πέρασα στα γρήγορα. Το περιοδικό όμως έμεινε εκεί και τους έψαξα. Έτσι θα βρεις τους επόμενους μουσικούς που θα λατρέψεις γιατί είναι και η φύση του μέσου τέτοια, κάποια στιγμή θα βάλεις να ακούσεις.

Ποιες είναι οι προσωπικές σας αδυναμίες από τις στήλες του περιοδικού, παλιές και νέες;

Χ.Π.: Από τις παλιές στήλες ήταν το Underground Metal του Βενέρη, απ’ όπου έχει περάσει όλο το ακραίο μέταλ όπως το μάθαμε στη συνέχεια. Το όνομά του βρίσκεται στα special thanks πολλών μπαντών, των Death, των Kreator… Στη συνέχεια το Forgotten Jewels των Στεργίου-Στέφα, ήταν οι άνθρωποι που έμαθαν στην Ελλάδα να ακούει NWOBHM, Progressive Rock και αμερικάνικο μέταλ, όπως και το μουσικό κομμάτι της στήλης του Πρασούλα. Από τα σημερινά, η αγαπημένη μου στήλη είναι το Past Tense To Future Tense, όπου ασχολούμαστε με έναν κλασικό δίσκο, βρίσκουμε αυτόν που το είχε γράψει και μας λέει όλη την ιστορία με το ν και με το σ.

Κ.Χ.: Και εμένα από τις νεότερες στήλες, το Past Tense μου τινάζει τα μυαλά, γιατί ο άνθρωπος που έχει δημιουργήσει το δίσκο σου λέει πληροφορίες που δεν μπορείς να βρεις πουθενά, ούτε στο ίντερνετ. Από ‘κει και πέρα, είναι και ο Κήπος του Προφήτη, μεγάλο κόλλημα, ο Blacksmith και ο Αρκάς είναι οι αγαπημένοι μου «μπογιατζήδες» και τον αγαπάμε πολύ τον Ντίνο, είναι ένας από μας. Μου άρεσε πολύ και η στήλη του Βενέρη, πολλοί άνθρωποι μάθαμε πράγματα μέσω αυτής της πένας. Και το Χωρίς Έλεος των Γιάγκος και Θάγκος, από ‘κει προήλθε η διαχρονική ερώτηση του αν υπάρχει μόδα στην παντόφλα.


X.Π.: Όχι, η σχέση μας με τους αναγνώστες μας είναι… ακόμα πιο ζωντανή από όσο φαντάζονται οι εκτός φάσης. Πρέπει να τονίσω πως  ολόκληρη η ομάδα του περιοδικού αποτελείται από φανατικούς αναγνώστες του εντύπου και σίγουρα κάποιοι από τους αναγνώστες μας στο μέλλον θα αποτελέσουν μέλη της ομάδας. Δεν γίνεται να μπεις στο περιοδικό αν δεν είσαι φανατικός φίλος του. Είμαστε σε διαρκή, μόνιμη και ανοιχτή επαφή με τους αναγνώστες, τους ακούμε, τους αφουγκραζόμαστε, τους εμπιστευόμαστε και συχνά η αισθητική του περιοδικού διαμορφώνεται  από ό,τι εισπράττουμε από αυτούς. Υπάρχει κόσμος που μπορεί να απαγγείλει αυτολεξεί κείμενα του περιοδικού που γράφτηκαν πριν πολλά χρόνια, συναντάμε παιδιά που θυμούνται την ύλη τευχών που κυκλοφόρησαν προ αμνημονεύτων ετών και αυτό σίγουρα μας συγκινεί, μας ενθουσιάζει και αποτελεί τον μοναδικό λόγο για τον οποίο φτάνουμε αισίως στο 363ο τεύχος μας.

Κ.Χ.: Η στήλη της αλληλογραφίας  του περιοδικού ήταν για πάρα πολλά χρόνια μία από τις πλέον δημοφιλείς. Εκεί, στην προ internet εποχή χτυπούσε η καρδιά της metal επικοινωνίας και όπως καταλαβαίνεις ο ταχυδρόμος ερχόταν φορτωμένος σε καθημερινή βάση. Κατά καιρούς είχαν έρθει και ορισμένα απειλητικά γράμματα αλλά δεν δώσαμε σημασία. Σε κάποια φάση πάντως  θέλουμε να βγάλουμε μία ειδική έκδοση που να περιέχει ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά γράμματα που λάβαμε.

Στα άδυτα του Metal Hammer 30yearsMETALHAMMER-FUZZ-ROTTING-CHRIST

Οι Rotting Christ επί σκηνής, στο πρόσφατο μεγάλο πάρτι για τα τριακοστά γενέθλια του Hammer, σε ένα κατάμεστο Fuzz.
Μέσα στα χρόνια έχουν γίνει «κωλοτούμπες» σχετικά με κάποιους δίσκους;

Κ.Χ.: Συνήθως όταν ένα άλμπουμ είναι αμφιλεγόμενο, βάζουμε δύο κριτικές. Δε θέλουμε να ρίξουμε ούτε τη μια μα ούτε και την άλλη άποψη. Δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει το δικαίωμα να γράψει μια κριτική, μετά να κοιτάξει στο παρελθόν και να πει «εδώ ήμουν υπερβολικά ενθουσιώδης ή έκανα λάθος που το έθαψα». Είναι δικαίωμα, όχι μόνο αυτών που γράφουν, αλλά αυτών που ακούνε μουσική να επανεξετάσουν τα γούστα τους. Υπήρχε μια δισκοκριτική που είχα υπογράψει για το Fireworks των Angra, στην οποία ο ενθουσιασμός μου ήταν υπερβολικός, σήμερα δε θα το έβλεπα καθόλου έτσι. Πρόσφατα, όταν ξεκινούσαν οι Mastodon στις πρώτες τους δουλειές, δεν έβλεπα κάτι το ιδιαίτερο. Από το Leviathan και μετά τρελάθηκα. Αλλά αυτό δεν το θεωρώ κωλοτούμπα, θα το έβλεπα έτσι αν γινόταν γενικότερα στο έντυπο. Σε ένα έντυπο πρέπει να υπάρχει συνέπεια. Και λάθη έχουμε κάνει και αβλεψίες. Δεν είμαστε πάνσωστοι, αλλά στις μεγάλες περιπτώσεις συγκροτημάτων που συζητήθηκαν, ως επί το πλείστον πέσαμε μέσα. Τον κόσμο μας δεν τον θεωρούμε άβουλο, πρόβατα που τους λες κάτι και το παίρνουν αμάσητο, αν οι Opeth ή οι Nevermore δεν άξιζαν τον κόπο, θα μας την είχαν πει.

Χ.Π.: Δε νομίζω πως ο χρόνος μας έχει αποδείξει κραυγαλέα λάνθασμένους. Όταν ο Καραολίδης έλεγε για το πρώτο System Of A Down ή το ντεμπούτο των Slipknot πως αυτοί θα γίνουν μεγάλοι, έτσι έγινε. Δε νομίζω πως μπορούν να μας προσάψουν κάτι αντίστοιχο, ας πούμε, με το παράδειγμα των Uriah Heep που στην Αγγλία έλεγαν πως δε θα βγάλουν δεύτερο δίσκο. Αλλά, για το αρχείο, όταν το περιοδικό ήταν ακόμα Heavy Metal, το Megatherion των Celtic Frost είχε πάρει άθλια βαθμολογία, όπως και απ’ όλο τον υπόλοιπο κόσμο, δεν τους είχε καταλάβει κανείς τότε. Όπως επίσης έχουν δημοσιευτεί και δύο κριτικές Bathory στο ίδιο τεύχος, για τα The Return και Under The Sign of The Black Mark, που το πρώτο είχε 1 από τον Πρασούλα και το άλλο 10 από τον Φωκίωνα «Black Spider».

Πηγή


Έχει επεξεργασθεί από τον/την DJL στις 06.03.15 17:25, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
https://www.rockradiodjl.com
DJL
Admin
DJL

Αριθμός μηνυμάτων : 1280
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013

Στα άδυτα του Metal Hammer Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Στα άδυτα του Metal Hammer   Στα άδυτα του Metal Hammer Empty06.03.15 17:17

Εσάς ποιοί δίσκοι και συναυλίες σας καθόρισαν σαν ακροατές; Και τι ανυπομονείτε να ακούσετε το 2015;

Χ.Π.: Ωχ… Λοιπόν, κάποια κραυγαλέα παραδείγματα: Iron MaidenThe Number of The Beast, Manowar - Into Glory Ride, Queensryche - Operation:Mindcrime, Judas PriestSad Wings of Destiny, Rush – 2112, και από συναυλίες Iron Maiden το ’88, οι Metallica στη Ριζούπολη, πρώτη Fates Warning με support Sanctuary, αυτά για να μη μακρηγορούμε. Για το ’15 περιμένω μόνο Maiden εννοείται και, από ‘κει και πέρα, να δω πως έδεσε ο Todd La Torre με τους Queensryche. Από συναυλίες έχουμε Sanctuary, Opeth, Carcass, Primordial, το Up The Hammers που φέτος γίνεται της πουτάνας. Τις περιμένουμε όλες, είμαστε σε ήδη στην πρώτη σειρά. Νοητικά γιατί σωματικά θα είμαστε στο μπαρ…

Κ.Χ.: Από δίσκους το ομώνυμο Black Sabbath, Led ZeppelinIV, Motörhead - Ace of Spades, OpethBlackwater Park, AC/DC - Highway To Hell, MetallicaMaster of Puppets, Judas PriestDefenders of The Faith, αυτή η λίστα δεν κλείνει ποτέ. Από συναυλίες, τρία πράγματα που με ορκίσαν μεταλλά για πάντα ήταν η πρώτη συναυλία των Saxon στη Ριζούπολη το 1986 υπό βροχή Chernobyl, κάτι που εξηγεί πολλά πράγματα για την κατοπινή μου πορεία, το τριήμερο των Motörhead στο Σπόρτινγκ το ’88, όπου άρπαξα και τις φάπες μου από τα ΜΑΤ χωρίς να κάνω φυσικά τίποτα και σίγουρα οι Maiden στη Φιλαδέλφεια, όπου μετά το τέλος της ανέβηκα σε μια κολώνα και ξερίζωσα μια αφίσα την οποία έχω ακόμα στο σπίτι. Και 100% η πρώτη εμφάνιση των Metallica στο γήπεδο του Πανιωνίου. Και πολύ Ρόδον τη δεκαετία του ’90.


Στα άδυτα του Metal Hammer 3Anthrax-VS-Hammer
Στα άδυτα του Metal Hammer 25yearsMETALHAMMER-%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%9C%CE%B1%CF%84%CE%B8%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82
Στα άδυτα του Metal Hammer 25yearsMETALHAMMER-%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CF%81%CE%B7%CF%82
Στα άδυτα του Metal Hammer 25%CE%A5earsMetalHammerParty

Πέρα από μέταλ, ακούτε κάτι άλλο;

Κ.Χ.: Από το ’80 και μετά δεν υπάρχει μέρα που δε θέλω να ακούσω κιθάρες. Αυτό δε σημαίνει ότι δε βρίσκω ενδιαφέροντα πολλά πράγματα εκτός μέταλ, ευτυχώς που υπάρχουν γιατί έτσι ορίζω τον εαυτό μου σαν heavy ακροατή. Δεν ακούω μέταλ επειδή δεν ξέρω ή δε μ’ αρέσει η μουσική έξω από τον χώρο, αλλά επειδή το έχω αποφασίσει. Μ’ αρέσει και η PJ Harvey, ο Nick Cave, ο Ξυλούρης, τα ηπειρώτικα πεντατονικά, μου λείπουν οι Portishead και οι Massive Attack, με ενδιαφέρει η Björk. Γι’ αυτό αισθάνομαι και μεταλλάς. Γιατί, παρ’ ότι τα ονόματα που σου ανέφερα έχουν καταπληκτικές δουλειές, τις οποίες έχω στο σπίτι μου και τις χαίρομαι στα ράφια μου, στο τέλος της ημέρας ξέρω ότι θέλω να ακούσω τη μουσική που αισθάνομαι πιο οικεία σε εμένα. Αυτό είναι το μέταλ.

Χ.Π.: Ακούγοντας μουσική, ψυχαγωγούμαι και από τον ήχο καθεαυτό αλλά και από την ιστορία του. Ό,τι ακούω στο σπίτι θέλω να είναι πράγματα που γνωρίζω πολύ καλά, την ιστορία της μπάντας, τους στίχους, τα εξώφυλλα, τις παραγωγές. Καμία άλλη μουσική δε μου έχει δημιουργήσει το ενδιαφέρον να μπω και να ψάξω τόσο βαθιά τις ρίζες της, τη φιλοσοφία της. Δε μου φτάνει η ημέρα μου για να ακούω όσο μέταλ θέλω, γιατί  δε μου φτάνει το νέο μέταλ, θέλω να ξανακούω και παλιό. Αν έρθεις στο σπίτι υπάρχουν και πολλά πράγματα που δεν είναι μέταλ, κυρίως soundtracks. Και κλασική μουσική, που θα ακούσω μαζί με τη γυναίκα και το παιδί, όταν πια τους έχω τηγανίσει τα αυτιά με τις κιθάρες.

Πως είναι μια μέρα στα headquarters του Metal Hammer; Τυπική δουλειά ή μπύρες, κοπάνημα και χαβαλέδες;

Χ.Π.: Όταν κυκλοφορεί ένα τεύχος οι πρώτες μέρες είναι σχετικά χαλαρές, μπύρες, κοπάνημα, «μαλάκα γαμιέσαι», «τι μαλακίες ακούς;», πειράζει ο ένας τον άλλον. Όσο περνάει ο καιρός και πλησιάζουμε το deadline, γιατί θεός στον Τύπο δεν είναι οι Maiden αλλά το deadline, παίζει στρες. Την πρώτη βδομάδα είμαστε πιο χαλαροί, τη δεύτερη νορμάλ ρυθμός δουλειάς, την τρίτη σκοτωνόμαστε, την τέταρτη δε μιλιόμαστε, βγαίνει το τεύχος και μια απ’ τα ίδια. Το ότι δεν είναι όπως ήταν τα πράγματα έχει να κάνει με το ότι το Hammer έχει ποιότητα, έχουμε υποχρέωση να δώσουμε στον κόσμο να διαβάσει πράγματα που αφορούν την επικαιρότητα. Βγάζουν οι Machine Head, οι Judas Priest, οι Megadeth νέο δίσκο, διάβασες πουθενά αλλού συνεντεύξεις; Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να κάνουμε και στην Ελλάδα τα περισσότερα απ’ αυτά τα συγκροτήματα δεν έχουν εκπροσώπους, πρέπει να τους βρίσκουμε μόνοι μας.

Κ.Χ.: Αν δεν υπήρχε τόσος κόπος από τα παιδιά εκ των έσω, το Hammer θα είχε πάρει τη μοίρα των περισσότερων περιοδικών. Δεν υφίσταται άλλο περιοδικό που κρατάει τριάντα χρόνια, ειδικά σήμερα που στην Ελλάδα, τα  πάντα αλλάζουν. Αυτό το περιοδικό πρωτοβγήκε πριν υπάρξει σταθερό τηλέφωνο σε όλα τα σπίτια. Οφείλει την ύπαρξη του από τη μια στους αναγνώστες του και από την άλλη στη συντακτική του ομάδα.

Στα άδυτα του Metal Hammer 29_metalhammer15

Τι θα απαντούσατε σε όσους θεωρούν ότι κάθε μήνα ανανεώνετε το συμβόλαιο με τον Εωσφόρο;

Χ.Π.: Ο Εωσφόρος το ανανεώνει, έρχεται από εδώ να του δώσουμε άδεια. Αυτές είναι φωνές που ακούγονται διαδικτυακά και έχουν την όποια βαρύτητα έχουν. 20 χρόνια δε ζω το μέταλ μέσα από το Hammer, το ζω 24/7. Δεν έχει έρθει κανείς να μου πει τίποτα από κοντά. Από τη μια γιατί η ανωνυμία έχει μια παντοδυναμία, αλλά υπάρχουν και άλλοι τόσοι που έρχονται επώνυμα και σου λένε «Μπράβο». Αυτό εμένα μου σβήνει όσα μπινελίκια έχω φάει στη ζωή μου. Οι ανώνυμοι να έρθουν να τα πούμε από κοντά, δεν τρώμε ανθρώπους, μπορούμε να συζητήσουμε.

Κ.Χ.: Κάθε πράγμα σε αυτή τη ζωή παίρνει την αξία του από το ποιος το λέει. Όταν μπήκα 24 χρονών στο περιοδικό, με πείραζαν οι άσχημες κουβέντες γιατί ήξερα πως δεν είναι αλήθεια. Προσωπικά ως γραφιάς και ως διευθυντής κοιτάω πίσω και βλέπω πράγματα που θα έκανα διαφορετικά. Δε με αφορά τι θα πει, όμως ο μπλεκ13, έχω δουλειά να κάνω. Δεν αποζητούμε οτιδήποτε θα θρέψει τον εγωισμό μας, απλώς θέλουμε να μας βλέπουν οι άνθρωποι ως μια αφορμή για να αποκτούν συνειδητοποιημένες σχέσεις με τις μουσικές που αγαπούν.

Τελικά τι στο καλό παίζει με το μέταλ κοινό; Γιατί είναι το μόνο που, βρέξει-χιονίσει, τρέχει στις συναυλίες;

 Χ.Π.: Αυτό είναι μύθος που έρχεται από τη δεκαετία του 90 και για κάποιο λόγο συντηρείται μέχρι και σήμερα. Στα 80’s αν και υπήρχε πολύς κόσμος που άκουγε heavy metal, οι συναυλίες που είχαν πραγματοποιηθεί δεν ήταν πάνω από 5-6. Αυτό άρχισε να αλλάζει στην αρχή των 90’s και κορυφώθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας. Το ελληνικό κοινό, καθότι στερημένο, πήγαινε στις συναυλίες, ήταν ιδιαιτέρως εκδηλωτικό και έπειτα συζητούσε πολλές μέρες για αυτές με αποτέλεσμα η αίσθηση της δυναμικής του live να γιγαντώνεται. Σήμερα δεν είναι και τόσο πολλά τα live που γίνονται sold out, ενώ ένα καθόλου αμελητέο ποσοστό συναυλιών «μπαίνει μέσα». Για αυτό φταίει πρωτίστως η κρίση και δευτερευόντως η μεγάλη προσφορά που δεν καλύπτει τη ζήτηση. Δεν παίζει δηλαδή τίποτα τρομερό με το metal κοινό. Είναι άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική, αφιερώνουν σε αυτή χρόνο, χρήμα και αγάπη και, δεδομένου πως το heavy metal είναι μία μουσική που ζει και αναπνέει στη σκηνή, τα venues ορισμένες φορές μετατρέπονται σε τόπους θρησκευτικής λατρείας. Δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει και με άλλες «φυλές» μουσικόφιλων, αλλά προσωπικά το βρίσκω απόλυτα υγιές.

Τα τελευταία λόγια δικά σας.

Κ.Χ.: Born To Lose, Live To Win. Δεν υπάρχουν τελευταία λόγια γιατί πάντα υπάρχει η επόμενη μέρα, ευτυχώς.

 Χ.Π.: Εγώ θα πω ένα ευχαριστώ, γιατί ένα site σαν το δικό σας έδωσε μια βαρύτητα στα 30 χρόνια του περιοδικού που δεν έδωσε κανένα άλλο μέταλ site.

Πηγή
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
https://www.rockradiodjl.com
 
Στα άδυτα του Metal Hammer
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ROCK HISTORY-
Μετάβαση σε: