UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Τετ 16 Νοε 2016, 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Τετ 16 Νοε 2016, 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Τετ 16 Νοε 2016, 07:53 από sissy

» MC5 - Kick Out the Jams
Τετ 16 Νοε 2016, 07:52 από sissy

» Ονειρευτήκατε ποτέ να ξεφύγετε απ’ όλους και απ’ όλα, σε ένα μικρό μοναχικό σπιτάκι στο δάσος;
Σαβ 05 Νοε 2016, 19:10 από Έντια

» Οι λόγοι που το “Paranoid” των Black Sabbath είναι η πεμπτουσία της Heavy Metal
Παρ 04 Νοε 2016, 11:44 από DJL

» Τα Στέκια - Ροκ εντ ρολ, η εισβολή
Παρ 04 Νοε 2016, 11:13 από DJL

» ΑΝΤΙ- Η Κασέτα με την τσίχλα, 1985.
Κυρ 30 Οκτ 2016, 15:55 από Κωστας Βυζαντινος

» Σαν σήμερα: Σκάει σαν κεραυνός το ‘Ace Of Spades’ των Motörhead!
Παρ 28 Οκτ 2016, 00:13 από DJL

» Σκέψεις, Αύγουστος 2016
Τρι 25 Οκτ 2016, 18:14 από Τζίνα

» Οι 10 ατάκες που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις σ' ένα DJ!
Τετ 19 Οκτ 2016, 15:07 από DJL

» Το νέο βίντεο κλίπ του Moby είναι ένα καρτούν-αριστούργημα που όλοι πρέπει να δουν
Τρι 18 Οκτ 2016, 21:23 από sissy

» 10 Λόγοι για τους οποίους οι IRON MAIDEN είναι η καλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών
Σαβ 15 Οκτ 2016, 10:58 από sissy

» Εορταστικό Vinyl Is Back στο «Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου» (Γ’ Σεπτεμβρίου & Ιουλιανού) το τριήμερο: Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, με ελεύθερη είσοδο!
Παρ 14 Οκτ 2016, 18:22 από DJL

» Γιατί ο τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή;
Παρ 14 Οκτ 2016, 09:00 από sissy

Παρόντες χρήστες
14 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 1 μέλος, 0 μη ορατοί και 13 επισκέπτες :: 1 μηχανή αναζήτησης

Gregory Ironman polizos

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Η Θρυλική Route 66
Up The Irons Party
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Φιλίες
Progressive Metal
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΣΑΣ???
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Μοιραστείτε | 
 

 Lou Reed

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Dark Angel 72

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 31
Ημερομηνία εγγραφής : 22/09/2013
Ηλικία : 45
Τόπος : Kερατσινι - Πειραιας

ΔημοσίευσηΘέμα: Lou Reed   Δευ 28 Οκτ 2013, 08:27

Lou Reed (2/03/1942 - 27/10/2013)

Ο σπουδαίος μουσικός και τραγουδιστής (και ιδρυτικό μέλος των Velvet Underground), από χθες δεν είναι πιά μαζί μας, μας άφησε χθές σε ηλικία 71 ετών.
Είχε γεννηθεί από οικογένεια Εβραίων στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 2 Μαρτίου του 1942, και μεγάλωσε στο Φρίπορτ του Λονγκ Άιλαντ. Ο ίδιος έλεγε ότι το όνομά του είναι Λιούις Άλεν Φέρμπανκ αλλά το πραγματικό του όνομα είναι Λιούις Άλεν Ραμπίνοβιτς.

Όντας ακόμη νεαρός, έκανε πραγματικότητα το όνειρό του, μαθαίνοντας να παίζει κιθάρα, ενώ άρχισε να συμμετέχει σε σχολικές ροκ μπάντες. Σύντομα έκανε και την πρώτη του ηχογράφηση σε στιλ ριδμ εντ μπλουζ με το συγκρότημα The Shades. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών (Syracuse University) όπου ο ποιητής και καθηγητής του Ντέλμορ Σβαρτς τον ενθάρρυνε στην πορεία του και τον βοήθησε όσον αφορά τη χρήση της αγγλικής γλώσσας.


Αργότερα ο Ριντ απότισε φόρο τιμής σε αυτόν τον μέντορά του με το τραγούδι "My House", με αναφορές στον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις. Εκεί, επίσης, αναπτύχθηκε το ενδιαφέρον του για την φρι τζαζ (free jazz) και την πειραματική μουσική (experimental). Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποίηση της γενιάς μπιτ και για την πρόζα του Μπάροουζ. Μετά την αποφοίτησή του το 1964, έπιασε δουλειά ως συνθέτης στη δισκογραφική εταιρία Pickwick Records.  

Την επόμενη χρονιά δημιούργησε μαζί με τον Ουαλό αβανγκάρντ βιολιστή συνάδελφό του, Τζον Κέιλ, το συγκρότημα The Primitives, το οποίο μετεξελίχθηκε τελικά στους The Velvet Underground. Ενώ η σύνθεση του συγκροτήματος δεν υπήρξε σταθερή (ο Κέιλ το εγκατέλειψε το 1968, ο Ριντ το 1970) και δεν ήταν εμπορικά βιώσιμο, αποτέλεσε ένα από τα underground συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία της ροκ. Αποτελούνταν από τον Λου Ριντ, τον Τζον Κέιλ, τον Στέρλινγκ Μόρισον και Μορίν Τάκερ. Εκείνη την περίοδο γράφτηκαν τα τραγούδια "Heroin" και "I'm Waiting for my Man", τραγούδια που μοιάζουν να σκιαγραφούν τα έργα του Μπάροουζ.

Το συγκρότημα The Velvet Underground και η Νίκο το 1966. Με τη φορά του ρολογιού από κάτω αριστερά: Νίκο, Λου Ριντ, Στέρλιγκ Μόρισον, Τζον Κέιλ, Μορίν Τάκερ...


Η συνάντησή τους με τον Άντι Γουόρχολ ήταν καθοριστική καθώς απογείωσε τη φήμη τους. Ο Πάπας της Ποπ υπήρξε ο μάνατζέρ τους, ο οποίος διοργάνωσε τις περιοδείες του γκρουπ σε όλη την Αμερική και τον Καναδά, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές.
Ο Γουόρχολ επέμεινε στην προσθήκη ενός ακόμη μέλους, της Γερμανίδας πρώην μοντέλου Νίκο. Η αντίρρηση του Ριντ και των υπολοίπων καταγράφηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Velvet Underground and Nico το 1967. Αναφέρεται επίσης ότι συχνά στις συναυλίες ο Ριντ και ο Κέιλ έπαιζαν σκόπιμα πάνω από τη φωνή της Νίκο, ή χαμήλωναν την ένταση του καναλιού της την ώρα που τραγουδούσε.
Στα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν, οι Velvet Underground κυκλοφόρησαν ισάριθμους δίσκους. Έως τότε, τα αγαπημένα θέματα του Ριντ ήταν η κακόφημη γειτονιά του, τα ναρκωτικά και ο θάνατος. Μέχρι την ηχογράφηση του δίσκου του White Light/White Heat, η Νίκο είχε απομακρυνθεί και ο Γουόρχολ είχε απολυθεί, ενώ στη θέση του μάνατζερ προσλήφθηκε ο Στιβ Σεσνίκ.


Το 1970 εμφανίστηκε το γνωστό τραγούδι "Sweet Jane" στο δίσκο Loaded των Velvet Underground, το οποίο γνώρισε διάφορες επανεκτελέσεις. Η εκτέλεσή του από τους Cowboy Junkies έγινε μέρος του σάουντρακ της ταινίας "Natural Born Killers" (Γεννημένοι Δολοφόνοι) του Όλιβερ Στόουν.


Το 1970 ο Ριντ αποχώρησε από το συγκρότημα και ακολούθησε σόλο καριέρα, ενώ ταυτόχρονα μετακόμισε στο Λονδίνο. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ντέιβιντ Μπάουι, ο οποίος μαζί με τον Μικ Ρόνσον ανέλαβε την παραγωγή στο πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, με τίτλο Transformer το 1972. Αυτός ο γκλαμ ροκ (glam rock) δίσκος περιλαμβάνει το γνωστότερο ίσως τραγούδι του Ριντ, το "Walk on the Wild Side"[3], το οποίο περιγράφει τους κοινωνικά απροσάρμοστους (misfits), τους εκπορνευόμενους άντρες (male hustlers) και τους τραβεστί στο Factory του Αντι Γιούρχολ. Αυτός ο δίσκος περιλαμβάνει επίσης τα τραγούδια "Perfect Day", "Vicious" και "Satellite of Love". Το τραγούδι "Perfect Day" εμφανίστηκε σε μια εκτέλεση με έγχορδα του Μικ Ρόνσον η οποία εγκωμιάστηκε από τον Ριντ στο επεισόδιο Transformer της σειράς του BBC "Classic Albums" (Κλασικά Άλμπουμ). Το τραγούδι αυτό περιλήφθηκε αργότερα στο σάουντρακ της ταινίας Trainspotting και ακούγεται στην σκηνή της ταινίας όπου ο πρωταγωνιστής Μαρκ Ρέντον έχει κάνει υπερβολική χρήση ηρωϊνης.


Το τραγούδι αυτό έχει επίσης μεταγραφεί στα ελληνικά και έχει γίνει η μουσική του εκτέλεση από τον Διονύση Σαββόπουλο, στο δίσκο του Το Ξενοδοχείο το 1997.   Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Λου Ριντ διατήρησε το καταθλιπτικό στιλ του, γεγονός που απογοήτευσε μέρος του κοινού του. Το αποκορύφωμα τη αποτυχίας του θεωρίται το άλμπουμ Metal Machine Music. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 αποφάσισε να κάνει μία στροφή, αρχίζοντας να γράφει πιο ρυθμικά και αισιόδοξα τραγούδια. Το άλμπουμ The Bells συγκρίθηκε από τους κριτικούς με τα κλασικά Astral Weeks του Βαν Μόρισον και Exile on Main Street των Rolling Stones, καθώς συνεργάστηκε σε αυτό και ο τζαζίστας Ντον Τσέρι. Το 1993 ξαναβρέθηκε για τελευταία φορά με τα υπόλοιπα μέλη των Velvet Underground για μία ευρωπαϊκή περιοδεία. Το 1980 παντρεύτηκε τη Σίλβια Μοράλες με την οποία χώρισε μια δεκαετία αργότερα. Ο Ριντ έδειξε ενδιαφέρον για τα πολιτικά ζητήματα το 1986 όταν συμμετείχε στην περιοδεία της Διεθνούς Αμνηστίας A Conspiracy of Hope Tour. Στο άλμπουμ του New York το 1989, αποδοκίμασε το έγκλημα, τα υψηλά ενοίκια, τον πολιτευόμενο ιεροκήρυκα Τζέσε Τζάκσον, τον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Κουρτ Βάλντχαϊμ ακόμη και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β'. Επίσης, συνδεόταν φιλικά με τον Τσέχο αντιφρονούντα συγγραφέα και πολιτικό Βάτσλαβ Χάβελ. Μετά το θάνατο του Γουόρχολ στη διάρκεια μιας εγχείρισης το 1987, ο Ριντ συνεργάστηκε με τον Τζον Κέιλ το 1990 στο μινιμαλιστικό άλμπουμ Songs for Drella (Τραγούδια για την Ντρέλα, "Drella" από τον συνδυασμό των λέξεων "Dracula" [Δράκουλας] και "Cinderella" [Σταχτοπούτα], ένα παρατσούκλι του Γουόρχολ).



Η δεκαετία του 1990 χαρακτηρίστηκε από τρία άλμπουμ —με θεωρoύμενο ως καλύτερο το Magic and Loss—, κάποιες ζωντανές εμφανίσεις, την ερωτική του φιλία με την Λόρι Άντερσον, την ενασχόλησή του με τη φωτογραφία και μια επίμονη μελέτη των έργων του Άλαν Πόε. Το 1996 το συγκρότημα Velvet Underground καταχωρήθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame. Η δεκαετία του 2000 ξεκίνησε για τον Ριντ με το επιτυχημένο άλμπουμ Ecstasy και τρία χρόνια αργότερα επανήλθε στο προσκήνιο με το The Raven, στο οποίο συμμετείχαν θρύλοι όπως ο Ορνέτ Κόλμαν, οι Blind Boys of Alabama, οι ηθοποιοί Στιβ Μπουσέμι, Ντάνιελ Νταφόε, Λόρι Άντερσον και ο ταχύτατα ανερχόμενος Άντονι. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε μια ανθολογία από το σύνολο το έργου του με τον τίτλο Lou Reed: New York Man, ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το διπλό live άλμπουμ με τίτλο Animal Serenade δίνοντας έτσι ένα ισχυρό «παρών!» στην ροκ εντ ρολ σκηνή. Δισκογραφία 1972 Lou Reed 1972 Transformer 1973 Berlin 1974 Rock'n'Roll Animal 1974 Sally Can't Dance 1975 Lou Reed Live 1975 Metal Machine Music 1975 Coney Island Baby 1976 Rock And Roll Heart 1977 Walk On The Wild Side 1978 Street Hassle 1978 Take No Prisoners 1979 The Bells 1980 Growing Up In Public 1980 Rock'n'Roll Diary 1982 The Blue Mask 1982 Legendary Hearts 1984 New Sensations 1984 Live In Italy 1986 Mistrial 1989 New York 1990 Songs For Drella 1993 Magic And Loss 1996 Set The Twilight Reeling 1998 Perfect Night Live In London 2000 Ecstasy 2003 The Raven 2003 NYC Man 2004 Animal Serenade



Κάπου στα αστέρια θα τον δούμε και εμείς μια μέρα, μαζί με τους υπόλοιπους διαλεχτούς φίλους του!!!
         
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΛΟΥΡΗΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ...


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Dark Angel 72 στις Δευ 28 Οκτ 2013, 15:20, 2 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Dr Takis OrgMan

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 29
Ημερομηνία εγγραφής : 20/09/2013
Ηλικία : 48

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Lou Reed   Δευ 28 Οκτ 2013, 08:39

ΩΡΑΙΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ!: GOOD: 
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
HelenK

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 66
Ημερομηνία εγγραφής : 19/09/2013
Ηλικία : 47
Τόπος : Χολαργος

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Lou Reed   Δευ 28 Οκτ 2013, 08:57

R. I. P. Λου...

Πολύ ωραίο Σταύρο!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
KWSTAS MARLEY

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 435
Ημερομηνία εγγραφής : 19/09/2013

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Lou Reed   Δευ 28 Οκτ 2013, 10:34

🇳🇴 🇳🇴 Arrow  ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ !! ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑΥΡΟ !! Arrow 🇳🇴 🇳🇴 
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Dark Angel 72

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 31
Ημερομηνία εγγραφής : 22/09/2013
Ηλικία : 45
Τόπος : Kερατσινι - Πειραιας

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Lou Reed   Δευ 28 Οκτ 2013, 15:22

Φανταστικος Λουρηδας, εχει κανει καποια εφηβικα βραδυα μου πολυ ομορφα και μου εδωσε εναν γλυκο προβληματισμο γυρω απο το γεματο αναζητησεις τοτε μυαλο μου!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
an-gi
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Lou Reed   Τρι 29 Οκτ 2013, 12:54

Τι κι αν τραγουδούσε για «Τέλειες ημέρες»; Θα θυμόμαστε πάντοτε ότι ο ρόκερ από το Μπρούκλιν, που «έφυγε» στα 71 του, αγαπούσε τα καταθλιπτικά τραγούδια, αποθέωνε τα ναρκωτικά και έγραψε ένα γενναίο κομμάτι στη μουσική Ιστορία με γκρίζα, πολύ γκρίζα γράμματα. Και πολλές «σκούρες» ιστορίες.

«Διανύουμε τρομακτικά σκληρούς καιρούς και θα πρέπει στ' αλήθεια να προσπαθήσουμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο καλοί ο ένας προς τον άλλο». Η ατάκα του Λου Ριντ, σε μία από τις - εν γένει ελάχιστες - τελευταίες συνεντεύξεις του, φαντάζει και λίγο σαν κληρονομιά που μας άφησε ύστερα από δεκαετίες στη «σκοτεινή πλευρά» (που κάποτε ακουγόταν και σαν φωτεινή) του ροκ, βουτηγμένος εγνωσμένα σε καταθλιπτικά τραγούδια, σε ιστορίες για πόρνες και ναρκωτικά και σε μια ζωή απομόνωσης, παρέα - από το 1995 - με την επίσης μουσικό Λόρι Αντερσον.
Ενα αγόρι που από νωρίς δεν έκρυψε τις «ομοφυλοφιλικές τάσεις του», αλλά αντίθετα προς τους μετέπειτα φίλους του, εξαναγκάστηκε από τους εβραίους γονείς του να υποβληθεί σε σκληρά ηλεκτροσόκ, τρεις φορές την εβδομάδα επί μήνες με παράλληλη λήψη ισχυρών ψυχοφαρμάκων, «για να τις ξεπεράσει», δεν είχε άλλη διέξοδο από τα τραγούδια του για να λέει όσα τον σημάδεψαν. Αυτή ήταν η «άλλη» ζωή του Λούις Αλεν Ριντ ή Ραμπίνοβιτς ή Φέρμπανκ - όπως του άρεσε να συστήνεται - από το Μπρούκλιν. Τα ηλεκτροσόκ και τη στάση των γονιών του τα έκανε τραγούδι: το «Kill Your Sons» («Σκότωσε τους γιους σου»).
Οπως αργότερα, όταν βούτηξε στον υπόκοσμο της Νέας Υόρκης μεταποίησε στο πιο εμβληματικό, πιο παράξενο και πιο συμβολικό τραγούδι του τη φράση που φώναζαν οι πόρνες τραβεστί στους πελάτες τους: «Take a Walk On The Wild Side» [«Πήγαινε μια βόλτα στην άγρια πλευρά (σου;)]. Πάνω σε ένα σχεδόν μονότονο μπάσο και με φωνή χαλαρή, σχεδόν τρυφερή, ο Λου Ριντ μίλησε για τη σεξουαλική απελευθέρωση, για τα καταπιεσμένα σεξουαλικά πάθη και για την καταπίεση των παθών που ερχόταν. Ολα αυτά μαζί!
Τι κι αν γλυκά τραγουδούσε, μία δεκαετία και πλέον μετά, για μια τέλεια ημέρα («Perfect Day»), την οποία υποβίβασε σε μία σειρά από υποκοριστικά («σπιτάκι» κ.λπ.) στην ελληνική εκδοχή ο Διονύσης Σαββόπουλος. Ο Ριντ εννοούσε τη ζοφερή ημέρα που έβλεπε στον ορίζοντα - της έκπτωσης σε κάτι λίγο και μικρό. Κάτι που ο ίδιος ποτέ δεν είχε επιλέξει. Ηταν εμφανώς πάντα του πολύ και του μεγάλου. Από τις νύχτες που λατρευόταν στα ιν κλαμπ του Μανχάταν, παρέα με τους διάσημους φίλους του, τον Μικ Τζάγκερ, τον Ντέιβιντ Μπάουι και τον Αντι Γουόρχολ.
Ο τελευταίος πολύ τον ζήλευε τα χρόνια που ο Λου Ριντ - και λόγω ανάδειξής του σε καλτ φιγούρα με τους Velvet Underground - ήταν διάσημος και περιζήτητος στα πάρτι και στα στέκια της Νέας Υόρκης (και ως «διόλου αγία τριάδα», μαζί με τον Ντέιβιντ Μπάουι και τον Ιγκι Ποπ, στις αρχές της δεκαετίας του '70) και εκείνος απλώς περνούσε απαρατήρητος. Ομως ο Ριντ, πιστός στην αντεργκράουντ ρότα που είχε αποφασίσει να δώσει στη ζωή και στη μουσική του, αποφάσισε να απαθανατίσει και σε τραγούδια τους αντιήρωες (ως αντιήρωας κι εκείνος) των ταινιών του Γουόρχολ, τον οποίο θεωρούσε πάντοτε μέντορά του στη ζωή και στην τέχνη: το «Little Joe» είναι ευθεία αναφορά στον πρωταγωνιστή του Αντι, Τζο Νταλεσάντρο. Το «Sugar Plum Fairy» είναι αναφορά στον επίσης πρωταγωνιστή στο Factory, το ατελιέ του Γουόρχολ, και στις ταινίες του Τζο Κάμπελ. Οι Χόλι, Κάντι και Τζάκι στα τραγούδια του ήταν οι αγαπημένες ντραγκ-κουίνς του Factory, που μεταμφιέζονταν σε Γκρέτα Γκάρμπο και Μάρλεν Ντίτριχ.
Ο Γουόρχολ που είχε «ανακαλύψει» τον Ριντ και τους Velvet Underground το 1966 είχε διοργανώσει με τους ίδιους μία σειρά συναυλιών υπό τον τίτλο «Αναπόφευκτα εκρηκτικό πλαστικό», κατά τις οποίες στους τοίχους και πάνω στα μέλη των Velvet Underground, των οποίων τα μαύρα ρούχα λειτουργούσαν σαν οθόνη, προβάλλονταν ταινίες του βασιλιά της ποπ αρτ, ενώ «σαδομαζοχιστικούς χορούς» απέδιδε στη σκηνή ο Τζέραρντ Μάλαγκα.
Το 1990, μετά το θάνατο του μέντορά του, ο Λου ένωσε τη φωνή του με εκείνη του άλλου μεγάλου φίλου του, Τζον Κέιλ (ο οποίος δήλωνε παντού ότι λάτρεψε τη μουσική του ρόκερ από... αποστροφή στη «γλυκερή φολκ» της Τζόαν Μπαέζ και του Μπομπ Ντίλαν!), για το άλμπουμ «Songs for Drella» (Ντρέλα ήταν το παρατσούκλι του Γουόρχολ). Ενα άλμπουμ στο οποίο τόλμησε ακόμη και να απευθύνεται τραγουδιστικά στον Κέιλ, με το «Hello, It's Me». Ηταν η εποχή που οι U2 εμπνέονταν από το «Satellite Of Love» του Ριντ...
Ηδη στα μέσα του '70 είχε βουτήξει βαθιά στον υπόκοσμο, στις νύχτες του... απύθμενου αλκοόλ και στα σκληρά ναρκωτικά, στα οποία οι Βρετανοί και τότε, αλλά και σήμερα, μετά τον θάνατό του (!), θεωρούν ότι ανέδειξε σε «γκλαμουράτη κακή συνήθεια, την ίδια που τον οδήγησε τελικά στο τέλος του».
Αφού είχε αφήσει δίχως φιλικούς εναγκαλισμούς τους Velvet Underground και είχε πάρει μαζί του, στις συναυλιακές αποσκευές του, τραγούδια όπως το εμβληματικό «Sweet Jane» και το «Rock & Roll» από την τελευταία κοινή τους δουλειά «Loaded» που έμεινε ημιτελής, αφού δούλεψε για λίγο στο χρηματιστηριακό γραφείο του πατέρα του, το 1975 βούτηξε στα βαθιά και έφτασε στα άκρα με το πιο παράξενο και πιο θορυβώδες προσωπικό άλμπουμ του, «Metal Machine Music». Σκεφτόταν - και πίστευε - τη μουσική Κάθαρση μέσω βασανιστηρίων. Ομως οι κριτικοί, οι οποίοι τον είχαν επαινέσει αρκούντως το 1972 για το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ «Transformer», το οποίο χάρισε στην Ιστορία του Ροκ το «Walk On The Wild Side» (με παραγωγό τον Ντέιβιντ Μπάουι και ανάθεση τριών τραγουδιών από τον Γουόρχολ για ένα μιούζικαλ που δεν ανέβηκε τελικά ποτέ στο Μπρόντγουεϊ), δεν συμφώνησαν. Εξαπέλυσαν μύδρους εναντίον του για τον «θόρυβο με διαστάσεις εφιάλτη» και τις παραμορφωμένες κιθάρες, μιλώντας για «κατάφωρη προσβολή προς το κοινό του».

Με το πέρασμα του χρόνου ο Λου Ριντ προτιμούσε να απαγγέλλει σχεδόν τους στίχους του στα τραγούδια και να μιλάει με αυτούς παρά με λόγια, ακόμη και σε πολύ δικούς του ανθρώπους, αποφεύγοντας συστηματικά τη δημοσιότητα και τους δημοσιογράφους. Πολλές φορές, μάλιστα, σε κάποιες από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που δεχόταν να κάνει έστελνε στη θέση του κάποιον θαυμαστή του ή τεχνικό των περιοδειών του, που του έμοιαζε έστω και λίγο και συνήθως οι δημοσιογράφοι δεν καταλάβαιναν τη διαφορά!
Αφού πρώτα έβαψε τα μαλλιά του κίτρινα και τα νύχια του μαύρα και σκανδάλισε τον κόσμο του ροκ – και όχι μόνο – φιλώντας προκλητικά στο στόμα τον παραγωγό και φίλο του Ντέιβιντ Μπάουι, έφτασε να τα «σπάσει» με τον τελευταίο οριστικά μια νύχτα σε ένα νεοϋορκέζικο εστιατόριο, όταν εκείνος του ζήτησε να αποτοξινωθεί επιτέλους. «Μην μου το ξαναπείς αυτό! Μην τολμήσεις να μου το ξαναπείς, γ...το, αυτό!» ακούστηκε να κραυγάζει ο Λου.

Βέβαια, τον άκουσε μερικά χρόνια μετά, αν και μέχρι τότε δεν έκρυβε τον εθισμό του στα σκληρά ναρκωτικά και στο πιοτό (από την εποχή των Velvet Underground ακόμη με το «Heroine»). Αρχισε να κάνει υγιεινή ζωή, να τρώει ωμούς σπόρους, να πίνει μόνο νερό και λάιτ αναψυκτικά και να αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του και της δημιουργικότητάς του στο τάι τσι. Ακόμη και ολόκληρο δίσκο αφιέρωσε το 2007 στη φιλοσοφία ανύψωσης που θυμίζει γιόγκα με το άλμπουμ «Inner Spaces».

Το τάι τσι («μεγάλη μοναδική γροθιά», όπως μεταφράζεται από τα κινεζικά) τον βοήθησε καταλυτικά, όπως υποστήριξε στις αρχές Ιουνίου, όταν υποβλήθηκε άρον άρον σε μεταμόσχευση ήπατος, καθώς βρισκόταν στα πρώτα στάδια της κίρρωσης από τις καταχρήσεις πιοτού και ναρκωτικών τόσων ετών. «Είμαι ο θρίαμβος της σύγχρονης ιατρικής, της φυσικής και της χημείας και είμαι πιο δυνατός από ποτέ», δήλωνε περήφανος όταν κατάφερε να αναστρέψει τα προγνωστικά, τα οποία δεν του έδιναν παρά λίγες ημέρες ζωής.
Και να φανταστεί κάποιος ότι από το 2001 κάποια αμερικανικά ραδιόφωνα μετέδωσαν την είδηση του θανάτου του, βασισμένα σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που υποτίθεται ότι προερχόταν από το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters και ανέφερε ότι πέθανε λόγω υπερβολικής χρήσης αναλγητικών. Τελικά, πάντως, η ζωή τού έδωσε άλλα 12 χρόνια και η μεταμόσχευση μερικούς ακόμη μήνες...

Η κιθάρα του
Η κιθάρα του Ριντ είχε ενσωματωμένο ένα έμβολο για τρέμολο, το οποίο χρησιμοποιούσε κουρδίζοντας όλες τις χορδές σε Ρε. Και εγένετο η «Κιθάρα Στρουθοκάμηλος» (Ostrich Guitar)! Το όνομα του μεγάλου πτηνού είχε και το πρώτο του σινγκλ παρωδία, προ-Velvet Underground, όταν σπούδαζε δημιουργική γραφή και κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο Σιρακιούς, το 1964, για τη δισκογραφική εταιρεία Pickwick Records. 

Η λογοκρισία
Το 1972 με το «Take a Walk On The Wild Side» ο Λου Ριντ κατάφερε να περάσει από τη βρετανική λογοκρισία – κυρίως του BBC – εκείνα τα χρόνια τη φράση «getting head» (που στην αμερικανική αργκό υπονοεί το στοματικό σεξ), αλλά δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον ίδιο σκόπελο στην πατρίδα του: η δισκογραφική του εταιρεία RCA θεώρησε σκόπιμο να προμηθεύσει τους ραδιοφωνικούς σταθμούς με μια «καθαρισμένη» στο στούντιο (ή πολιτικώς ορθή) εκδοχή του τραγουδιού, στην οποία η φράση «and the coloured girls say» (και τα έγχρωμα κορίτσια λένε) είχε αντικατασταθεί με τη φράση «and the girls say».

Οι δύο γάμοι

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου το 1980 ο ρόκερ από το Μπρούκλιν φρόντισε να κλείσει πολλά στόματα – και εκείνο του ιδρυτή της Ork Records, Τέρι Ορκ, που υποστήριξε σε κάποιους δημοσιογράφους ότι είχε γευθεί το κορμί του Ριντ – με τον γάμο του με τη σχεδιάστρια μόδας Σίλβια Μοράλες. Γάμο που δεν κράτησε πολύ και το 1995 έδωσε τη σκυτάλη στη σχέση του αρχικά και στον γάμο του αργότερα με την Λόρι Αντερσον, που έμεινε κοντά του ώς το τέλος.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
 
Lou Reed
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ROCK HISTORY-
Μετάβαση σε: