UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Τετ 16 Νοε 2016, 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Τετ 16 Νοε 2016, 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Τετ 16 Νοε 2016, 07:53 από sissy

» MC5 - Kick Out the Jams
Τετ 16 Νοε 2016, 07:52 από sissy

» Ονειρευτήκατε ποτέ να ξεφύγετε απ’ όλους και απ’ όλα, σε ένα μικρό μοναχικό σπιτάκι στο δάσος;
Σαβ 05 Νοε 2016, 19:10 από Έντια

» Οι λόγοι που το “Paranoid” των Black Sabbath είναι η πεμπτουσία της Heavy Metal
Παρ 04 Νοε 2016, 11:44 από DJL

» Τα Στέκια - Ροκ εντ ρολ, η εισβολή
Παρ 04 Νοε 2016, 11:13 από DJL

» ΑΝΤΙ- Η Κασέτα με την τσίχλα, 1985.
Κυρ 30 Οκτ 2016, 15:55 από Κωστας Βυζαντινος

» Σαν σήμερα: Σκάει σαν κεραυνός το ‘Ace Of Spades’ των Motörhead!
Παρ 28 Οκτ 2016, 00:13 από DJL

» Σκέψεις, Αύγουστος 2016
Τρι 25 Οκτ 2016, 18:14 από Τζίνα

» Οι 10 ατάκες που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις σ' ένα DJ!
Τετ 19 Οκτ 2016, 15:07 από DJL

» Το νέο βίντεο κλίπ του Moby είναι ένα καρτούν-αριστούργημα που όλοι πρέπει να δουν
Τρι 18 Οκτ 2016, 21:23 από sissy

» 10 Λόγοι για τους οποίους οι IRON MAIDEN είναι η καλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών
Σαβ 15 Οκτ 2016, 10:58 από sissy

» Εορταστικό Vinyl Is Back στο «Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου» (Γ’ Σεπτεμβρίου & Ιουλιανού) το τριήμερο: Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, με ελεύθερη είσοδο!
Παρ 14 Οκτ 2016, 18:22 από DJL

» Γιατί ο τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή;
Παρ 14 Οκτ 2016, 09:00 από sissy

Παρόντες χρήστες
19 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 1 μέλος, 0 μη ορατοί και 18 επισκέπτες :: 1 μηχανή αναζήτησης

averel

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Η Θρυλική Route 66
Up The Irons Party
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Progressive Metal
Φιλίες
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΣΑΣ???
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Η 2η RAINBOW πέρασα απ έξω σήμερα και τράβηξα κάποιο βιντεάκι και μερικές φωτό.... έτσι για να αναπολήσουμε παλιές καλές στιγμές...

Μοιραστείτε | 
 

  Carlos Santana – Abraxas (1970)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
an-gi
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: Carlos Santana – Abraxas (1970)   Δευ 14 Οκτ 2013, 14:07


Ο Carlos Augusto Alves Santana, όπως είναι το πλήρες όνομά του, είναι διάσημος Μεξικανός κιθαρίστας της ροκ, κυρίως, μουσικής. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους του είδους του.
Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1947. Κατάγεται από το Μεξικό και έγινε γνωστός στα τέλη του 1960 με αρχές του 1970, αρχικά με το γκρουπ του, ''Santana''.
Το περιοδικό ''Rolling Stone'' του έδωσε την 15η θέση στην λίστα με τους 100 καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, το 2003.
Έχει κερδίσει 10 βραβεία Grammy και 3 Latin Grammy!
Ο Carlos Santana, έχοντας μπαμπά βιολιστή, έμαθε να παίζει βιολί στην ηλικία των 5 ετών. Στην ηλικία των 8 ετών ξεκίνησε να μαθαίνει και κιθάρα.
Όταν ήταν πια έφηβος, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Tijuana, που βρισκόταν στα όρια μεταξύ της Καλιφόρνιας και του Σαν Φρανσίσκο. Εκεί αφού τελείωσε το λύκει,ο γνώρισε τον Javier Bátiz,, που ήταν ένας σπουδαίος δάσκαλος κιθάρας και δέχτηκε να διδάξει τον Carlos.
Μετακομίζοντας αμέσως μετά στο Σαν Φρανσίσκο, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα από τα ινδάλματά του, τον Μπι Μπι Κινγκ, ενώ γνώρισε διάφορα μουσικά κινήματα, όπως την Τζαζ και τη φολκ.
Αργότερα άρχισε να συμμετέχει σε διάφορα γκρουπ και τελικά μετά από μερικά χρόνια αποφάσισε να φτιάξει το δικό του γκρουπ, που το ονόμασε ''Santana Blues Band''.
Τα μέλη του γκρουπ εκτός από τον ίδιο ήταν οι: David Brown και Gregg Rolie.
Ωστόσο το γκρουπ για συντομία έγινε περισσότερο γνωστό με το όνομα ''Santana''.
Το 1969, το συγκρότημά του 'Santana' έβγαλε τον πρώτο, ομώνυμο δίσκο του, που έγινε τεράστια εμπορική επιτυχία.
Την ίδια χρονιά το συγκρότημα συμμετείχε στο Φεστιβάλ του Γούντστοκ.
Στη συνέχεια ακολουθούν πολλοί εμπορικά επιτυχημένοι δίσκοι, όπως ο δίσκος Amigos, που περιέχει την πολύ μεγάλη επιτυχία τους, ‘Europa’.
Τη δεκαετία του 1990, ωστόσο, οι πωλήσεις δίσκων του συγκροτήματος έπεσαν κατά πολύ και έτσι το συγκρότημα αποφάσισε, να συνεργαστεί με νεότερους καλλιτέχνες.
Το αποτέλεσμα ήταν ο δίσκος ‘Supernatural’, ο οποίος ήταν ο πιο επιτυχημένος του συγκροτήματος, με 15 εκατομμύρια δίσκους μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το επόμενο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 2002 και είχε τον τίτλο ''Shaman''.
Το 2005 κυκλοφορούν το άλμπουμ '' All That I Am'', με συμμετοχές καλλιτεχνών όπως ο Στίβεν Τάιλερ των Aerosmith , ενώ το 2010 κυκλοφορούν το τελευταίο τους άλμπουμ, με τίτλο '' Guitar Heaven''.
Ο Carlos ακολούθησε και σόλο καριέρα, κατά την οποία κυκλοφόρησε 3 προσωπικά άλμπουμ.
Το 1ο κυκλοφόρησε το 1973 και είχε τίτλο ''Love Devotion Surrender'', το 2ο το 1974 με τίτλο ''Illuminations'' και το τελευταίο το1979 με τίτλο ''Oneness — Silver Dreams Golden Reality''.
Μετά την πρώτη, «ατυπη» τριλογία των δίσκων ντεμπούτων του Carlos Santana και του θρυλικού του γκρουπ, στην οποία προαναφερθήκαμε σε προηγούμενο αφιέρωμα, ερχόμαστε σε μια άλλη πιο σαφή εννοιολογικά και μουσικά τριλογία, την τριπλέτα των πρώτων εμπορικών (και όχι μόνον) δίσκων του συγκροτήματος.
Στον πρώτο δίσκο που την απαρτίζει έχουμε ήδη αναφερθεί. Είναι ο πρώτος επίσημος δίσκος του συγκροτήματος (Santana I) με την εικόνα του ανθρώπου λιονταριού. Ένας ωμός, σχεδόν μπρουτάλ, ακατέργαστος, σχεδόν μπλούζ δίσκος με αμυδρές και ίσως δειλές νύξεις λάτιν. Είπαμε: ήταν ακόμα νωρίς, και ο Carlos μαζί με τον παραγωγό του Bill Graham δεν ήξεραν τι αποδοχή θα είχε αυτό το παράξενο, αλλόκοτο αμάλγαμα.
Παραδόξως όμως, το Santana I έκανε ανέλπιστες πωλήσεις παρά τα κακεντρεχή σχόλια μουσικοκριτικών με βαρύ όνομα (λέγε με Rolling Stone). Βέβαια υπήρχε και εκείνη η μεγαλειώδης συμμετοχή στο Woodstock, πριν καν ηχογραφήσουν.

Η συνταγή λοιπόν ήταν δεδομένη, η πελατεία τη γεύθηκε, ήταν ώρα να ξαναμπεί στο φούρνο.
Μέσα του 1970 και ο παραγωγός αποφασίζει να ποντάρει γερά στο μεξικάνικο άτι κούρσας που του’λαχε: Έπρεπε όλα να είναι τέλεια.

Ο δίσκος έπρεπε να έχει από χιτ, από μελωδία, από jazz, από ροκ, από latino, από afro. Έπρεπε οι δόσεις να είναι σωστές, γιατί το φαινόμενο Carlos είχε ήδη ξενίσει πολύ κόσμο.

Μέχρι τότε οι καθιερωμένοι κιθαρίστες ήρωες, είχαν ένα σαφή ρόλο. Είτε μιλούσαμε για «θεούς – Eric» ή «αστροναύτες – Jimi» o ρόλος περιελάμβανε: riff, εισαγωγή, τραγούδι, σόλο, και φινάλε. Σαφώς το μερίδιο στο riff και το σόλο ήταν λεόντιο αλλά ως εδώ και μη παρέκει.
Στην περίπτωση Carlos, έχουμε πολλές φορές τα κομμάτια απογυμνωμένα από τα κλασικά lyrics, πολλές φορές αντ αυτών afro ή cuban αντρικές αγριοφωνάρες που μουρμουρίζουν εξωτικά λόγια, πολλά, μα πάρα πολλά κρουστά, και φυσικά δυό πρώτα όργανα, ένα B3 και μια κιθάρα. Αλλά,… η κιθάρα είτε έχει το ρόλο τον συνοδευτικό ή τον πρώτο, είναι αχόρταγη. Νομίζεις ότι τον έχουν κλεισμένο με δεμένα τα χέρια και ξαφνικά τον λύνουν. Το σόλο ξεκινά πολλές από ένα peak το οποίο παραδόξως διατηρείται και κλιμακώνεται ατελείωτα. Είναι επιθετικό, είναι μπροστά, περισσότερο από άλλους χεράδες, και συνεχίζει απτόητα, πολλές φορές 5, 10 λεπτά, άλλες φορές 15 δεν φτάνουν.
Αυτή ήταν η συνταγή Carlos που γνώρισαν οι αμερικάνοι με τις πρώτες τους live εμφανίσεις και τον πρώτο δίσκο. Και αυτό έκανε και τα πράγματα δύσκολα. Ακόμα στα 1970 το τρίλεπτο ήταν ο απαράβατος κανόνας για decent airplay. Αλλιώς μαύρο φίδι….

Παίρνει λοιπόν ο Bill έναν φτασμένο στούντιο μουσικό του latin χώρου, τον πιανίστα Albert Gianquinto, για να συμβουλέψει τα παιδιά τι πρέπει να κάνουν για να έχουν σίγουρη επιτυχία. Ο γάτος είχε ιδέα που ήταν απόλυτα σωστή. Οι νεαροί δεν είχαν αίσθηση του μέτρου, αλλά ήθελαν να περάσουν τη μουσική που τους άρεζε. Ο Albert κατάλαβε αμέσως και έδωσε τη γραμμή.

Το όνομα του δίσκου Abraxas.
To διφορούμενο και αμφισβητούμενο μυστικιστικό όνομα, του θεού, αγγέλου, από αρχαία ελληνικά κείμενα έως τις γραφές του Hermann Hesse με παραπομπές σε γνωστικά κείμενα ή μαγικές αριθμολογίες. Τι καλύτερο για να δώσει λίγο περισσότερο μυστήριο στο πόνημα…

Ο δίσκος ξεκινάει με το αισθησιακό και ονειρικό singing winds, crying beasts. Από τότε σχεδόν καθιερώθηκε κάθε δίσκος τους να ξεκινάει με ένα αέρινο κομμάτι πάντα χωρίς φωνές ή στίχους. Κάτι σαν εισαγωγή για να καταλάβει ο κόσμος τι ακολουθεί. Ο Carlos αυτοσχεδιάζει με μακρυές νότες, πάνω στο σχήμα του μπάσου και του πιάνου, ενώ τα πιατίνια, δίνουν τον αέρα και το echoplex δημιουργεί αρκετή δόση ψυχεδέλειας…
Καλά πάμε, για εισαγωγή… μετά όμως?

Ο Carlos, ειλικρινά το λέω, ποτέ δεν ήταν αξιόλογος συνθέτης. Οι δυνατότητές του ήταν απίστευτα περιορισμένες. Είχε όμως καταπληκτικές ιδέες αναπροσαρμογής κομματιών στα δικά του μέτρα και σταθμά. Ήτανε «μανούλα» στο να παίρνει μια γνωστή μεγάλη επιτυχία και να την κάνει μεγαλύτερη, δυνατότερη, επιθετικότερη. Ακόμα και τις άγνωστες μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί. Από το 1969 μέχρι και σήμερα όλοι του οι δίσκοι είχαν και έχουν τουλάχιστον 1 ή 2 διασκευές.
Εκείνη την εποχή, στα πρώτα τρία χρόνια, άλλωστε το προαναφέραμε, οι βασικές του επιρροές ήταν ο μακαρίτης Willie Bobo, o ουγγρικής καταγωγής κιθαρίστας Gabor Szabo και ο άγγλος κιθαρίστας Peter Green.
Ο τελευταίος εκείνη την εποχή δεν ήταν και στα high του. Οι Fleetwood Mac ετοιμάζονταν για διάλυση. Πολλές φορές έρχονταν και τζαμάριζε με τους Santana.
Η ιδέα ήταν του Rollie: Black magic woman. Ένα καθαρά νέο μπλουζ κομμάτι για την γυναίκα μάγισσα που κλέβει καρδιές. Με τα πολλά πείθει τους άλλους και αμέσως το κομμάτι μετατρέπεται σε κουβανέζικο guaguanco με μακρυά εισαγωγή θλιμμένης κιθάρας και ονειρικό fender rhodes. Ο Rollie τραγουδάει εκφραστικά και ο Carlos βάζει τα δυνατά του σε ένα ευτυχώς λιτό και ευρηματικό σόλο. Αμ δεν του έφτανε αυτό: έπρεπε πάσει θυσία να ρίξει και ένα τζαμ ολκής. Σκέφτεται και συνδυάζει το κομμάτι με ένα άλλο αγαπημένο του, του Gabor Szabo το gypsy queen. Αυτό ήταν ένα αρχικά τζαμάρισμα του Gabor από τον περίφημό του δίσκο Spellbinder. Η συρραφή είναι μνημειώδης και αποτελεί μέχρι και σήμερα δείγμα συνδυασμού ετερόκλητων κομματιών, ενώ όλο το συγκρότημα φθάνει σε μουσικό παραλλήρημα.
Για τη συνέχεια, δεν υπήρχε καλύτερη ιδέα, από το να πάρουν άλλη μια καταξιωμένη επιτυχία. Αυτή τη φορά, έπρεπε να ευχαριστήσουν καθαρά το latin κοινό. Oye como va. Η ήδη μεγάλη επιτυχία του Tito Puente πλέον βρισκει ευκαιρία να σκαρφαλώσει και να αλώσει τα rock charts. Το σόλο χαρακτηριστικό, το κομμάτι ? το ξέρουν κι οι πέτρες. Καθαρό τραγούδι καλοκαιριού. Σήκω και χόρεψε τώρα…

Ο Gianquinto εκτός από τη μουσική καθοδήγηση, δίνει στο group το βαρύτερο συνθετικά κομμάτι του δίσκου. Το incident at Neshabur. Ένα καθαρό jazz κομμάτι, με αφθονο αυτοσχεδιασμό, σχεδόν hard jazz σε επίπεδα Miles κεντρικό θέμα και ένα χαλαρό, λυμένο, αποδομημένο φινάλε, με τον Carlos να παίζει χωρίς πένα με εξαιρετικό λυρισμό. Ο συνθέτης είναι στο πιάνο και πλέον οι κριτικοί το έχουν βουλώσει. Αυτό το συγκρότημα δεν ήταν ένας κομήτης.
Η δεύτερη πλευρά του δίσκου ξεκινούσε με το afro-latin-rock se a cabo, με σφιχτό ρυθμό και αγριεμένο ήχο στην κιθάρα για να δώσει τη σκυτάλη στο καθαρό rock Mother’s daughter μια σύνθεση του Rollie. Είπαμε: όλα τά’χε ο μπαξές.
Και …ήρθε η στιγμή να χαλαρώσουμε λίγο και να χαμηλώσουμε τα φώτα. Πείτε μου, αν υπάρχει ένας, έστω ένας, που να μην χόρεψε μπλούζ, τη slow μπαλάντα Samba Pa ti.
Όλη η Ελλάδα και όλος ο πλανήτης γνώρισε τους Santana από το κομμάτι αυτό που έδινε στη δεκαετία του 1970 την «νόμιμη» δυνατότητα σε ένα αγόρι και ένα κορίτσι να σφιχταγκαλιαστούν για περίπου 4:45 λεπτά. Και λεω περίπου γιατί κάπου εκεί στη μέση, το slow κομμάτι το γύριζε, όχι ακριβώς σε σάμπα, έστω σε μια αργή σάμπα με αποτέλεσμα όλα τα όμορφα να σκάνε παφ σαν συννεφάκι….
Αλλά ο ήχος της κιθάρας, της προσεγμένης νότας νότας, του έντονου και πρωτόγνωρου sustain καθιέρωσαν πλέον τον Santana ως μοναδικό στο είδος του.

Το hope you’re feeling better, ένα ακόμα πιο άγριο ροκ, έρχεται να δώσει τον τελευταίο σχεδόν τόνο, κάτι σαν «να μην ξεχνιόμαστε παιδιά, εδώ είναι San Fransisco δεν είναι παίξε γέλασε» και το τέλος έρχεται με το δεύτερο τέλος το latin αμιγές El Nicoya, με τις παράφωνες κουβανο-φωνές, έτσι για να μην ξεχνιούνται και τα λατίνα παιδιά ότι το δικό τους γκρουπ ήταν εδώ.

Η συνταγή πιά ήταν απόλυτα επιτυχημένη: Το lp μένει 6 εβδομάδες στην κορυφή του Billboard και 88 στα 100. H μαύρη μάγισσα στο νούμερο 4 και το oye como va στο 13 για μεγάλη χαρά του Puente.

Φυσικά και το πακέτο ήταν αριστουργηματικό. Βασικά πολύ προσεγμένη ηχογράφηση. Οι λεπτές χροιές, σε κιθάρα, πιατίνια, hammond, μπάσο ξεχωρίζουν, και δεν έχουν την ωμότητα του πρώτου δίσκου. Από την άλλη, το
ΑΠΟΛΥΤΟ ψυχεδελικό εξώφυλλο, με την κοκκινη, γυμνή, αγγελική μορφή Abraxas καβάλα στην conga, την λεπτομέρεια απεικόνισης και την μοναδική γραμματοσειρά με τα μπόλικα serifs που καθιερώθηκε αργότερα σαν λογότυπό τους.

Ήταν το απώγειο της εμπορικής αλλά συνάμα ποιοτικής δόξας των σχεδόν 22άρηδων, μαρκάροντας ακριβώς το μέσον της τριλογίας, της πρώτης Santana Φάσης που άρχισε με το ακατέργαστο heavy blues Santana I, κορυφώθηκε στο ντελικάτο και κομψό Abraxas, και δεν απογειώθηκε, παρά μόνον παρεκτράπηκε στο III όπως θα δούμε στη συνέχεια.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
DJL
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1280
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Carlos Santana – Abraxas (1970)   Τρι 15 Οκτ 2013, 02:39

Τι να πεί κανείς γι αυτή την αλμπουμάρα...
Το διαμάντι της κλασικής Rock μουσικής.....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.rockradiodjl.com
 
Carlos Santana – Abraxas (1970)
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΔΙΣΚΩΝ-
Μετάβαση σε: