UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Τετ 16 Νοε 2016, 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Τετ 16 Νοε 2016, 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Τετ 16 Νοε 2016, 07:53 από sissy

» MC5 - Kick Out the Jams
Τετ 16 Νοε 2016, 07:52 από sissy

» Ονειρευτήκατε ποτέ να ξεφύγετε απ’ όλους και απ’ όλα, σε ένα μικρό μοναχικό σπιτάκι στο δάσος;
Σαβ 05 Νοε 2016, 19:10 από Έντια

» Οι λόγοι που το “Paranoid” των Black Sabbath είναι η πεμπτουσία της Heavy Metal
Παρ 04 Νοε 2016, 11:44 από DJL

» Τα Στέκια - Ροκ εντ ρολ, η εισβολή
Παρ 04 Νοε 2016, 11:13 από DJL

» ΑΝΤΙ- Η Κασέτα με την τσίχλα, 1985.
Κυρ 30 Οκτ 2016, 15:55 από Κωστας Βυζαντινος

» Σαν σήμερα: Σκάει σαν κεραυνός το ‘Ace Of Spades’ των Motörhead!
Παρ 28 Οκτ 2016, 00:13 από DJL

» Σκέψεις, Αύγουστος 2016
Τρι 25 Οκτ 2016, 18:14 από Τζίνα

» Οι 10 ατάκες που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις σ' ένα DJ!
Τετ 19 Οκτ 2016, 15:07 από DJL

» Το νέο βίντεο κλίπ του Moby είναι ένα καρτούν-αριστούργημα που όλοι πρέπει να δουν
Τρι 18 Οκτ 2016, 21:23 από sissy

» 10 Λόγοι για τους οποίους οι IRON MAIDEN είναι η καλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών
Σαβ 15 Οκτ 2016, 10:58 από sissy

» Εορταστικό Vinyl Is Back στο «Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου» (Γ’ Σεπτεμβρίου & Ιουλιανού) το τριήμερο: Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, με ελεύθερη είσοδο!
Παρ 14 Οκτ 2016, 18:22 από DJL

» Γιατί ο τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή;
Παρ 14 Οκτ 2016, 09:00 από sissy

Παρόντες χρήστες
12 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 12 επισκέπτες :: 2 μηχανές αναζήτησης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Up The Irons Party
Η Θρυλική Route 66
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Φιλίες
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Progressive Metal
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΣΑΣ???
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Μοιραστείτε | 
 

 Tim Buckley - Happy Sad (1969)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
an-gi
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: Tim Buckley - Happy Sad (1969)   Τετ 15 Οκτ 2014, 10:10



Κάποια αγόρια μεγαλώνουν πιο γρήγορα από κάποια άλλα. Στα δεκαεννιά τους ή τα είκοσι τους χρόνια αντιλαμβάνονται πράγματα τα οποία σε άλλους εμφανίζονται έπειτα από δεκαετίες. Ερωτεύονται, χαίρονται και λυπούνται παράφορα, όλα με την ίδια ταχύτητα: η ζωή βρυχάται πιο δυνατά μέσα τους απ? ό, τι σε άλλους.

 Ένα τέτοιο αγόρι λένε πως ήταν και ο Τιμ Μπάκλεϋ, αυτό το λεπτό παιδί με τα ανάκατα μαλλιά και τα μάτια που στις φωτογραφίες κοιτάζουν θλιμμένα ακόμα κι όταν ολόκληρο το πρόσωπο χαμογελάει.

 Ένα πλάσμα που του άρεσε να οδηγεί «ξέφρενα» στην Πόλη των Αγγέλων και που εξιστορούσε χαριτωμένες ψευτιές από δω κι από κει, μεταξύ των οποίων κι ότι τάχα κάποτε ήταν ταξιτζής.

Γνώρισα τη μουσική του Τιμ Μπάκλεϋ όταν ήμουν δεκατριών χρονών: άκουγα το Goodbye and Hello ?έναν δίσκο ποίησης και σπάνιας μελωδικότητας- με την πόρτα κλειστή στο παιδικό μου δωμάτιο.

Τα βράδια ξενυχτούσα ακούγοντας άλμπουμ αδικοχαμένων καλλιτεχνών απ? τη δεκαετία του ?60. Η φωνή του Μπάκλεϋ άνοιγε μέσα μου χώρους πρωτόγνωρους, προορισμένους για τα πιο τρυφερά και αιώνια συναισθήματα. Δεν εκλογίκευα τίποτα -μέσα στους τέσσερις τοίχους ήμουν σαν τον Οδυσσέα που τον καλούσαν οι Σειρήνες.

Ο Τιμ γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1947 στην Ουάσινγκτον και ήταν το δεύτερο παιδί ενός βετεράνου του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και συνάμα αποτυχημένου συγγραφέα. Φύση ιδιόρρυθμη κι ενίοτε αυταρχική, ο πατέρας του δεν κατάφερε ποτέ να του προσφέρει το είδος της αγάπης και της αφοσίωσης που του πρόσφερε η μητέρα του, με την οποία είχε μια ιδιαίτερα στενή σχέση μέχρι και το πρόωρο τέλος της ζωής του.

 Ο μοναχογιός του ζεύγους Τίμοθι και Ελέν Μπάκλεϋ έδειξε από νωρίς την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία και την κλίση του προς τη μουσική, με αποκορύφωμα ίσως τη μέρα εκείνη που, όντας δεκατεσσάρων χρονών και παρακολουθώντας μαθήματα κιθάρας επί ενάμιση μήνα, ο δάσκαλος τον απάλλαξε απ? τη διδασκαλία λόγω των εντυπωσιακών του ικανοτήτων.Στα χρόνια του λυκείου στην Καλιφόρνια, ο Τιμ δημιούργησε στενή φιλία με το στιχουργό και ποιητή Λάρυ Μπέκετ με τον οποίο ήταν συμμαθητές.

ο δεύτερος, ο οποίος έτρεφε μεγάλη αγάπη για σπουδαία ονόματα της αγγλόφωνης ποίησης, όπως είναι ο Κητς, ο Σαίξπηρ αλλά και ο Ντύλαν Τόμας, έντυσε με στίχους του τρία ολόκληρα άλμπουμ του Μπάκλεϋ στα χρόνια που ακολούθησαν (Tim Buckley, Goodbye and Hello, Starsailor), ενώ έβαλε και την «πένα» του σποραδικά σε μερικά ακόμη.

Οι στίχοι του ήταν στίχοι αγνότητας, μελαγχολίας και κατάνυξης, μια τέλεια αντιστοιχία, νομίζω, για τη φωνή του Μπάκλεϋ, ο οποίος σαν άνοιγε το στόμα του να τραγουδήσει, απελευθερωνόταν προς τα έξω ουράνια και μεγαλόπρεπη η ψυχή του.
Όταν ο Τιμ πήγε στη Νέα Υόρκη το 1966 για να τραγουδήσει στο Night Owl, συστημένος από το μάνατζερ των Mothers Of Invention, Χερμπ Κοέν, ήταν δεκαεννιά χρονών και είχε μόλις υπογράψει το πρώτο του συμβόλαιο με την εταιρία Elektra Records. Θαύμαζε τον Fred Neil, τον Duke Ellington, τον Pete Seeger.

Είχε ήδη εγκαταλείψει κάπως άχαρα την πρώτη του, σχολική, αγάπη, τη Μαίρη, η οποία τότε κυοφορούσε το γιο του Τζεφ, ο οποίος με τη σειρά του, δεκαετίες αργότερα, θα σφράγιζε με τη δική του ζωή την αλλόκοτη ταύτιση πατέρα και γιού. Το 1969, ωστόσο, στο δίσκο Happy Sad, ο 22χρονος Τιμ τραγουδά ένα κομμάτι αβάσταχτης ευαισθησίας για το γιο του, το πανέμορφο Dream Letter.Με την επιστροφή στο Λος Άντζελες υλοποιείται η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου.

Τον ήχο της Πόλης των Αγγέλων εκείνα τα χρόνια τον συνέθεταν ονόματα όπως οι Doors, οι Love, ο Paul Butterfield, οι Buffalo Springfield. Μέσα σε αυτή την πανδαισία ήχων και χρωμάτων, ζούσε και ο Τιμ, ο οποίος αν και πολύ ευαίσθητος, ήταν συχνά καυστικός και πορευόταν με τρόπο μοναχικό και ανικανοποίητο.

Ο Τιμ που εξ αρχής μπέρδευε τους κριτικούς σε ό, τι αφορά το μουσικό στυλ του και που πειραματιζόταν με ναρκωτικές ουσίες γιατί τις έβλεπε σα μια πύλη προς το μαγικό ανεξερεύνητο στο οποίο όφειλε να φτάσει ως καλλιτέχνης. Τέλος, εκεί ζούσε ο Τιμ που τρέλαινε τα κορίτσια με το χαμηλό και συνεσταλμένο προφίλ του, ενώ ο ίδιος ερωτευόταν και ξε-ερωτευόταν με τρόπο χειμαρρώδες.
Το πρώτο άλμπουμ του Τιμ Μπάκλεϋ με τον ομώνυμο τίτλο το διέκρινε μια ξεχωριστή μουσική τρυφερότητα, ένα συναίσθημα άσπιλης, αγνής, νεανικής αγάπης. Ακολουθούν τα Goodbye and Hello, Happy Sad και, εγκαταλείποντας την Elektra, το πιο ατμοσφαιρικό και τζαζ μέχρι στιγμής, Blue Afternoon: ?I was born a blue melody/ a sad song my mama sang to me/ Such a blue you? ve never seen?. Στη συνέχεια κυκλοφορεί το Lorca, μια επιθυμία του Τιμ και των μουσικών του να στραφούν σε ηχητικούς δρόμους πιο αφηρημένους και ίσως «σουρεαλιστικούς», εμπνευσμένους από την ποίηση του Λόρκα και του Ρίλκε.

Στο Lorca και το Starsailor (1970- το δίσκο που αργότερα ο Τιμ θα χαρακτήριζε «αριστούργημά» του, το ίδιο και ο γιος του) σκοπός είναι η πηγαία καλλιτεχνική έκφραση που βρίσκεται σε ρήξη με μουσικούς κανόνες και αρμονίες.
Με επιρροές από τον Ξενάκη μέχρι την Κάθυ Μπερμπέριαν και τη φωνή του Τιμ ν? ακούγεται σαν από όνειρο, η μουσική σε αυτούς τους δυο δίσκους «κλωτσάει» την ποπ της δεκαετίας του ?60 και αγκαλιάζει τη φολκ, τη ροκ, τη τζαζ, την κλασσική και avant-garde μουσική με τον πιο ανορθόδοξο και ευφάνταστο τρόπο.

 Παρόλα αυτά, το κοινό και οι κριτικοί στο σύνολό τους δεν έδειξαν την ανάλογη εκτίμηση και αποδοχή και ο Τιμ, όπως ήταν φυσικό, απογοητεύτηκε πολύ.Στην περίοδο που ακολούθησε, ο Μπάκλεϋ αντιμετώπισε πολλά προβλήματα λόγω των προαναφερθέντων αποτυχιών, μεταξύ των οποίων και οικονομικά, μιας και ηχογραφήσεις αναβάλλονταν συνεχώς, ενώ συναυλίες δύσκολα προγραμματίζονταν.

 Η σχέση του με το αλκοόλ γινόταν ολοένα και μεγαλύτερη και οι εσωτερικές του ανησυχίες αυξάνονταν κάνοντάς τον να τείνει προς την αυτοκαταστροφή. Ωστόσο, το 1972 είναι η χρονιά του δυναμικού Greetings From L.A., δίσκου με άφθονη ρυθμικότητα και ερωτισμό, με μια ομάδα νέων μουσικών σε εξαιρετική φόρμα, που θα αποτελέσει βάση και για τις μετέπειτα δουλειές του που κυμαίνονται σε παρόμοια groovy, funky πλαίσια, τις Sefronia και Look At The Fool.

 Ο Τιμ, όντας πια παντρεμένος, τα τελευταία χρόνια της ζωής του κάνει σχέδια που αφορούν τη μελοποίηση σε ένα έργο του Τζόζεφ Κόνραντ και τη συγγραφή μιας νουβέλας, ενώ παράλληλα δίνει και κάποιες συναυλίες, μερικές των οποίων σημειώνουν επιτυχία.Παρόλα αυτά, στις 29 Ιουνίου του 1975 πεθαίνει σε ηλικία 28 χρονών από υπερβολική δόση ηρωίνης, την οποία του προσέφερε, κατά πως λένε, ένας φίλος.

Ο ίδιος συνήθιζε να λέει ότι ποτέ δε θα κατάφερνε να πατήσει τα 30. Ο Μπάκλεϋ πέθανε αρκετά φτωχός και χωρίς ποτέ να εισπράξει την αναγνώριση που του άξιζε.

Ο φίλος και κιθαρίστας του, Lee Underwood, έγραψε το 1977: «Ο Τιμ έκανε για τη φωνή, ό, τι έκανε ο Μάιλς για την τρομπέτα, ο Κόλτρεϊν για το σαξόφωνο, ο Σέσιλ Τέηλορ για το πιάνο και ο Χέντριξ για την κιθάρα».

Εκτός αυτού, περιπλανήθηκε μες τη ζωή και την τέχνη σαν ένας Starsailor. Η θλιμμένη και άδικη ζωή του, ο πρόωρος χαμός του (καθώς επίσης και του γιού του, Τζεφ Μπάκλεϋ, από πνιγμό το 1997) φανερώνει ένα πράγμα: το στίχο απ? το περίφημο Dolphins του Fred Neil, που ο Τιμ τραγουδούσε πάντα με δόσιμο και αγάπη? ?This World May Never Change?

1. Strange Feelin’
2. Buzzin’ Fly
3. Love From Room 109 At The Islander (On Pacific Coast Highway)
4. Dream Letter
5. Gypsy Woman
6. Sing A Song For You



1966 – LP – Asylum
1992 – CD – Elektra

Recorded at Sunset Sound – Los Angeles, CA
Musicians:
Tim Buckley – guitar
Lee Underwood – lead guitar
James Fielder – bass
Billy Mundi – drums & percussion
Van Dyke Parks – harpsichord, piano, celeste



Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
 
Tim Buckley - Happy Sad (1969)
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΔΙΣΚΩΝ-
Μετάβαση σε: