UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Τετ 16 Νοε 2016, 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Τετ 16 Νοε 2016, 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Τετ 16 Νοε 2016, 07:53 από sissy

» MC5 - Kick Out the Jams
Τετ 16 Νοε 2016, 07:52 από sissy

» Ονειρευτήκατε ποτέ να ξεφύγετε απ’ όλους και απ’ όλα, σε ένα μικρό μοναχικό σπιτάκι στο δάσος;
Σαβ 05 Νοε 2016, 19:10 από Έντια

» Οι λόγοι που το “Paranoid” των Black Sabbath είναι η πεμπτουσία της Heavy Metal
Παρ 04 Νοε 2016, 11:44 από DJL

» Τα Στέκια - Ροκ εντ ρολ, η εισβολή
Παρ 04 Νοε 2016, 11:13 από DJL

» ΑΝΤΙ- Η Κασέτα με την τσίχλα, 1985.
Κυρ 30 Οκτ 2016, 15:55 από Κωστας Βυζαντινος

» Σαν σήμερα: Σκάει σαν κεραυνός το ‘Ace Of Spades’ των Motörhead!
Παρ 28 Οκτ 2016, 00:13 από DJL

» Σκέψεις, Αύγουστος 2016
Τρι 25 Οκτ 2016, 18:14 από Τζίνα

» Οι 10 ατάκες που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις σ' ένα DJ!
Τετ 19 Οκτ 2016, 15:07 από DJL

» Το νέο βίντεο κλίπ του Moby είναι ένα καρτούν-αριστούργημα που όλοι πρέπει να δουν
Τρι 18 Οκτ 2016, 21:23 από sissy

» 10 Λόγοι για τους οποίους οι IRON MAIDEN είναι η καλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών
Σαβ 15 Οκτ 2016, 10:58 από sissy

» Εορταστικό Vinyl Is Back στο «Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου» (Γ’ Σεπτεμβρίου & Ιουλιανού) το τριήμερο: Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, με ελεύθερη είσοδο!
Παρ 14 Οκτ 2016, 18:22 από DJL

» Γιατί ο τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή;
Παρ 14 Οκτ 2016, 09:00 από sissy

Παρόντες χρήστες
13 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 13 επισκέπτες :: 2 μηχανές αναζήτησης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Η Θρυλική Route 66
Up The Irons Party
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Φιλίες
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Progressive Metal
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΣΑΣ???
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Μοιραστείτε | 
 

 Woodstock

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
an-gi
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: Woodstock    Τρι 17 Ιουν 2014, 10:19


Πριν από 45 χρόνια, στις 15 Αυγούστου του 1969: Η Ελλάδα γιορτάζει. Στην Τήνο έχουν συρρεύσει χιλιάδες πιστοί και τα παλληκάρια του πουλιού της χούντας έχουν μια ακόμη ευκαιρία να εκμεταλλευθούν το θρησκευτικό και πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων με γιορτές, πανηγύρια και μηνύματα υπέρ της... επαναστάσεως.
Την ίδια μέρα, σε μια άλλη γωνιά του πλανήτη στο ξεκινούσε ένα τετραήμερο πανηγύρι μουσικής που θα άλλαζε πάρα πολλά πράγματα στον πλανήτη.
Από τις 15 έως τις 18 Αυγούστου του 1969 περίπου 500.000 άτομα κατέκλυσαν το κτήμα του Μαξ Γιασγκούρ στο Μπέθελ της Νέας Υόρκης, όπου πραγματοποιήθηκε το φεστιβάλ του Γούντστοκ.

Μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως ο Τζίμι Χέντριξ, η Τζάνις Τζόπλιν, ο Κάρλος Σαντάνα, οι Jefferson Airplane, οι Grateful Dead, οι Band, οι Crosby, Still, Nash&Young κ.ά. έδωσαν το παρόν στο πιο διάσημο φεστιβάλ στην ιστορία της ροκ μουσικής.
Ιστορική αναδρομή
Το Μάρτιο του 1967 οι πάμπλουτοι επιχειρηματίες Τζον Ρόμπερτς και Τζόελ Ρόουσμαν δημοσίευσαν μια αγγελία στη «Wall Street Journal» αναζητώντας ιδέες για έξυπνες επενδύσεις. Μεταξύ άλλων ανταποκρίθηκαν ο μουσικός παραγωγός Μάικ Λανγκ και ο Αρτ Κόρνφελντ, στέλεχος της εταιρείας Capitol. Τους έπεισαν να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους σε ένα μεγάλο Φεστιβάλ. Θα έδιναν 150.000 δολάρια και Προσδοκούσαν κοινό 75.000 νέων. Με εισιτήριο 6 δολαρίων για κάθε ημέρα του φεστιβάλ τα κέρδη που υπολογίζονταν θα ήταν εξαιρετικά υψηλά.
Πριν από την έναρξη είχαν ήδη πουληθεί 186.000 εισιτήρια αλλά ο αριθμός όσων προσήλθαν ξεπέρασε κατά πολύ αυτό τον αριθμό. Μάλιστα, εξαιτίας της απρόβλεπτης κοσμοσυρροής δεν στήθηκαν εκδοτήρια στις εισόδους και από την πρώτη ημέρα οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να ανακοινώσουν ότι η είσοδος είναι ελεύθερη.
Υπολογίζεται ότι περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι προσπάθησαν να φτάσουν στην περιοχή αλλά δεν τα κατάφεραν εξαιτίας της κυκλοφοριακής συμφόρησης. Το μποτιλιάρισμα στους δρόμους δημιούργησε προβλήματα και στη ροή του προγράμματος καθώς κάποιοι καλλιτέχνες δεν κατάφεραν να φτάσουν στην ώρα τους.
Τελικά στο χώρο του φεστιβάλ έφτασαν, όπως υπολογίζεται, περίπου 500.000 άνθρωποι. Και μολονότι οι περισσότεροι ήταν τζαμπατζήδες, περίσσεψε άφθονο χρήμα και για τα απροσδόκητα έξοδα.
Το σημαντικότερο και δαπανηρότερο πρόβλημα προέκυψε την καν την έναρξή του.
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό η διοργάνωση θα γινόταν αλλού, στο μικρό χωριό Γουόλκιλ. Οταν όμως οι συντηρητικοί αγρότες - κάτοικοί του απείλησαν με «αντεπανάσταση», η τοπική Αστυνομία απαγόρευσε να διεξαχθεί εκεί το Φεστιβάλ.
Η εσπευσμένη μετακίνησή του στο Μπέθελ υπερδιπλασίασε τον προϋπολογισμό, χώρια τα 50.000 δολάρια που δόθηκαν -ως ενοίκιο- στον κτηματία Μαξ Γιασγκούρ, ιδιοκτήτη της τεράστιας φάρμας.
Το Φεστιβάλ του Γούντστοκ αποτέλεσε ορόσημο μιας ολόκληρης εποχής, των «παιδιών των λουλουδιών» που διακήρυτταν την αγάπη, την ειρήνη -και τα ναρκωτικά- ως τη λύση σε όλα τα ανθρώπινα προβλήματα.
Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι είναι το Φεστιβάλ που άλλαξε τη ροκ μουσική όπως την ξέρουμε. Συγκαταλέγεται, άλλωστε, στη λίστα του Rolling Stone με τις 50 στιγμές που άλλαξαν την ιστορία του Rock and Roll.
Οι οπαδοί του τριπτύχου Sex, Drugs and Rock & Roll, κατασκήνωσαν στους χώρους του φεστιβάλ, επιδιδόμενοι αφενός σε τριήμερα όργια, αφ' ετέρου σε βροντερά συνθήματα για παγκόσμια ειρήνη και επιστροφή των αμερικανών στρατιωτών από το Βιετνάμ, καθώς και οριστική παύση των ρατσιστικών διακρίσεων εντός της χώρας.
Το Woodstock αποτέλεσε ιδανικό τόπο εκδήλωσης του γενικευμένου κοινωνικού αναβρασμού από την αμερικανική νεολαία, που διακήρυττε έναν νέο τρόπο ζωής, γεμάτο αγάπη και μακριά από προσωπικά συμφέροντα.
Οι συμμετοχές
Οι καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής: ichie Havens, Sweetwater, The Incredible String Band, Bert Sommer, Tim Hardin, Ravi Shankar, Melanie, Arlo Guthrie, Joan Baez, Quill, Keef Hartley Band, Country Joe McDonald, John Sebastian, Santana, Canned Heat, Mountain, Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, Janis Joplin και The Kozmic Blues Band, Sly & the Family Stone, The Who, Jefferson Airplane, Joe Cocker, Country Joe and the Fish, Τen Years After, The Band, Blood, Sweat & Tears, Johnny Winter & Edgar Winter, Crosby, Stills, Nash & Young, Neil Young, Paul Butterfield Blues Band, Sha-Na-Na, Jimi Hendrix.
Ποιοι και γιατί δεν ήταν εκεί
Στο φεστιβάλ - ορόσημο της ροκ είχαν αρνηθεί να παίξουν οι Beatles επειδή ο Τζον Λένον δεν είχε καταφέρει να τους συγκεντρώσει, οι Led Zeppelin καθώς είχαν επιλέξει να τραγουδήσουν σε άλλο φεστιβάλ με καλύτερη πληρωμή, ενώ είχαν αρνηθεί τη συμμετοχή τους οι Byrds και ο Μπομπ Ντύλαν, ο οποίος δεν συμφωνούσε με τις αρχές που πρέσβευε το κίνημα των χίπις. Την πρόσκληση για να συμμετάσχουν αρνήθηκαν επίσης, τόσο οι Doors, λόγω της γνωστής αντιπάθειας του Τζιμ Μόρισον στις μεγάλες συναυλίες εξωτερικού χώρου, όσο και οι Jethro Tull, με τον Ιαν Αντερσον να δηλώνει ότι δεν θέλει να περάσει το Σαββατοκύριακο παίζοντας για «άπλυτους χίπιδες».
Παζάρια και αμοιβές
Οι καλλιτέχνες που συμμετείχαν αμείφθηκαν και μάλιστα αρκετά καλά για την εποχή εκείνη. Για παράδειγμα οι Who επέδειξαν αξιοπρόσεκτη μαχητικότητα και στο παζάρι. «Διπλασιάζετε την αμοιβή μας ή εξαφανιζόμαστε», είπαν. Η απειλή απέδωσε. Εισέπραξαν 12.500 δολάρια.
Κατά τα άλλα ο Τζίμι Χέντριξ εισέπραξε 18.000 δολάρια. Oι Blood, Sweat and Tears 15.000, η Τζόαν Μπαέζ 10.000, όσα και οι Greedence Clearwater Revival. H Τζάνις Τζόπλιν και οι Jefferson Airplane έλαβαν από 7.500, ο Ρίτσι Χέιβενς 6.000 δολάρια. Οι Carlos Santana Band αρκέστηκαν στα 750 δολάρια.

Εισιτήριο για την τρίτη μέρα του φεστιβάλ, αξίας 7 δολαρίων!
--------------------------------------------------------

Ο ηχητικός καταιγισμός παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του, πέτυχε μέσα σε ένα τριήμερο μια απίστευτη μίξη όλων των μουσικών ρευμάτων που έδιναν τον τόνο της εποχής. Από το ροκ και την ποπ μέχρι το φολκ και την τζαζ. Αυτή η αναρχική συνύπαρξη διοχετεύτηκε στην πίστη της γενιάς των 60ties που κουβαλούσε τον σταυρό του στίγματος ενός πεπρωμένου από το οποίο ήθελε να απεγκλωβιστεί. O Country Joe έκανε το πλήθος να τραγουδά το F-U-C-K κατά του πολέμου του Βιετνάμ, έναν πόλεμο που καταδίκασαν από τη σκηνή του Woodstock η Joan Baez, οι Crosby, Stills, Nash και Young, ο Richie Havens, ο Joe Cocker, η Janis Joplin, οι Who, ο Santana και ο Jimi Hendrix που έκλεισε τη γιορτή κάνοντας τον αμερικάνικο εθνικό ύμνο να τα τινάξει τα χαράματα της 17ης Αυγούστου...

Το χρονικό πλαίσιο «προκαλούσε» για αντιπαραθέσεις: ο Ρίτσαρντ Νίξον ήταν πρόεδρος της Αμερικής με τον πόλεμο του Βιετνάμ να βρίσκεται στην κορύφωσή του και τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις να σαρώνουν όλο τον κόσμο, ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο απόγειό του, οι δολοφονίες των Κένεντι, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Μάλκολμ Χ πρόσφατες, ο Γαλλικός Μάης μόλις ένα χρόνο πίσω. Οι φοιτητές στα Πανεπιστήμια διάβαζαν το «on the road» του Κέρουακ και απάγγελναν μεγαλόφωνα «America when will we end the human war? Go fuck yourself with your atom bomb» του Άλεν Γκίνσμπεργκ, ενώ η ψυχεδέλεια είχε ήδη κάνει την εμφάνισή της από τα μέσα της δεκαετίας με τις μπάντες της σκηνής του Σαν Φρανσίσκο και το μουσικό της κίνημα εξαπλωνόταν σε ολόκληρη τη χώρα. Ήταν η εποχή των hippies…

Οι hippies δεν είχαν κανένα κοινό στοιχείο με πολιτικά κινήματα. Οποιαδήποτε ιδέα δομής, δόγματος ή ιεραρχίας ήταν διαμετρικά αντίθετη με την έννοια του όρου «hippie», ο οποίος παρέπεμπε περισσότερο σε μια στάση ή ακόμα καλύτερα σε ένα στιλ ζωής, σε έναν τρόπο ύπαρξης. Οι hippies αρνήθηκαν την κυρίαρχη αμερικάνική κοινωνία των 60ties και η μουσική αποτέλεσε μια σημαντική παράμετρο της αντικουλτούρας τους.
Το ροκ σε μια νέα μορφή, έδωσε σάρκα και οστά στις ιδέες της αγάπης, της αρμονίας, του μυστικισμού, αλλά και της ευαισθησίας που είχε άμεση σχέση με τα ναρκωτικά, που εμπνεύστηκε από αυτά. Η μουσική που γινόταν όλο και πιο δυνατή, ήρθε σε σύγκρουση με την απαλή τονικότητα της δεκαετίας του ’50. Χαρακτηρίστηκε από παρεμβολές ήχων που δημιουργήθηκαν από την επίδραση των διεγερτικών και των ναρκωτικών.
Sex & drugs



Χορεύοντας στο Woodstock υπό την επήρεια ναρκωτικών.
Για τους νέους χίπις, η μαριχουάνα, το LSD, η μεσκαλίνη, τα παραισθησιογόνα μανιτάρια, οι αμφεταμίνες, τα τριπάκια, ήταν η δυνατότητα της φυγής από την κυρίαρχη, καταπιεστική και τυραννική πραγματικότητα, αλλά παράλληλα ήταν και ένα μέσο για την απελευθέρωση του πνεύματος και των συναισθημάτων από τα ταμπού και τους κανόνες του status quo, η υιοθέτηση νέων εμπειριών, η αδιαπραγμάτευτη δόνηση με τις ανοιχτές προς εξερεύνηση αρμονίες ενός κόσμου που δεν είχε την παραμικρή σχέση με την αμερικανική κοινωνία.


Παίζοντας μουσική στο Woodstock.
Όμως τα ναρκωτικά υπήρξαν και ένα μέσο για την ενδυνάμωση μιας νέας απελευθερωμένης σεξουαλικότητας. Για τους χίπις, ο ελεύθερος και χωρίς εξαναγκασμούς έρωτας δεν ήταν μόνο μια απελευθερωτική πράξη αλλά επίσης μια προκλητική εξέγερση ενάντια στη βικτοριανή αντίληψη που βασιζόταν στο γάμο και την οικογένεια, μια αντίληψη ασφυκτική και υποκριτική. Στο σύνθημα «η χώρα μου πάνω απ’ όλα, και στο δίκιο και στο άδικο», η απάντηση του hippie ήταν «Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο». Ναρκωτικά, μουσική και σεξουαλικότητα βάδισαν χέρι – χέρι στην καρδιά της χίπικης αντικουλτούρας. Αν οι Beatles ψιθύριζαν το 1964 «I want to hold your hand», το 1967 τραγουδούσαν «Why don’t we do it in the road!».
Οι επιρροές της χίπικης αντικουλτούρας



Στον δρόμο προς τον χώρο του Φεστιβάλ.
Οι χίπις ευαισθητοποιήθηκαν με τις ανατολίτικες θρησκείες – δυτικοποιημένες από τον Χέρμαν Χέσε – τις οποίες έβλεπαν σαν μια αντίσταση στην εξουσία, σαν μια αναφορά σε έναν κόσμο φαινομενικά ανεξάντλητο. Τάχθηκαν αλληλέγγυοι με τους Ινδιάνους της Αμερικής, επειδή αυτοί σέβονταν τη φύση και ζούσαν αρμονικά με αυτήν, επειδή ήταν καταπιεσμένοι και διέθεταν σοφία, επειδή χρησιμοποιούσαν τα ναρκωτικά σα μετάληψη. Οι hippies εμπνεύστηκαν από τον Ρουσό, τον Θορό, τον Ρεμπό, αλλά κυρίως από τους μεγάλους συγγραφείς και ποιητές της γενιάς των μπίτνικ: Μπάροουζ, Γκίνσμπεργκ, Σνάιντερ και Κέρουακ. Το μυθιστόρημα του τελευταίου, «On the road», βρισκόταν στα σακίδια όλων των χίπις.


Η Happy Avenue, η λεωφόρος που οδηγούσε στον χώρο του φεστιβάλ.
Αν επιχειρήσει κάποιος να συνοψίσει την επίδραση των χίπις, θα βρεθεί μπροστά σε ένα μεγάλο παράδοξο: Ενώ ήταν υπέρμαχοι της κοινωνικής ισότητας, η προσωπική τους αναζήτηση ήταν αρχικά ατομική. Η αφετηρία για την κοινωνική αλλαγή θα έπρεπε να είναι η προσωπική αλλαγή του καθενός. «Ο μπάτσος στο δρόμο αποτελεί μικρότερο πρόβλημα από τον μπάτσο που έχουμε μέσα στο μυαλό μας». Οι χίπις αντιπροσώπευσαν μια πολιτική αποστασία που ήρθε σε σύγκρουση με την κυρίαρχη αμερικάνικη κοινωνία. Και αν η συμβατική Αμερική τους αντιμετώπισε γενικά σαν απειλή ( τα ανατρεπτικά κακομαθημένα παιδιά, βρώμικα, βουτηγμένα στα ναρκωτικά, άσωτα και διεφθαρμένα), η ίδια στα δικά τους μάτια υπήρξε ανούσια, βαρετή, απαξιωτική για τον άνθρωπο και καταπιεστική.


Πάνω από μισό εκατομμύριο κόσμος πέρασε από τον χώρο του φεστιβάλ στη διάρκεια του τριημέρου.
Οι χίπις αψήφησαν τα ταμπού γύρω από το σεξ, ξεπέρασαν τους φυλετικούς φραγμούς, έθεσαν σε αμφισβήτηση την έννοια της οικογένειας ως εγγύησης μιας πάγιας ταυτότητας. Προσπάθησαν να οικοδομήσουν καθοριστικές συναισθηματικές σχέσεις, έξω από τα στενά βιολογικά πλαίσια. Εξύμνησαν τις ιδέες για την ειρήνη και τον έρωτα μέσα σε μια κοινωνία βαθιά ρατσιστική, σεξιστική, μια κοινωνία που είχε εμπλακεί σε έναν αδυσώπητο, αναίτιο και εγκληματικό πόλεμο ενάντια σε μια χώρα του Τρίτου Κόσμου. Οι χίπις ήταν οι πρωτοπόροι της εξέγερσης ενάντια στο κέρδος και την ιεραρχία. Και το ηχηρό «όχι» τους, ταξίδεψε την ηχώ του σε όλο τον κόσμο, ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών κατά της ιμπεριαλιστικής Αμερικής.
Rock & Roll



Το ξημέρωμα της 16ης Αυγούστου 1969 στο Woodstock.
Πολλά ήταν τα συγκροτήματα που παρέλασαν από τη σκηνή του Woodstock και άλλα τόσα αυτά που για διάφορους λόγους δεν συμμετείχαν στο καταιγιστικό τριήμερο της μουσικής πανδαισίας του Αυγούστου του ’69. Δεν υπάρχει λόγος να τα απαριθμήσουμε όλα, ούτε να ασχοληθούμε με το γιατί δεν πήγαν οι Beatles, οι Rolling Stones, ο Dylan, οι Doors και οι λοιποί συγγενείς. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε – κατά την γνώμη μου – είναι να βρείτε το υπέροχο ντοκιμαντέρ «Woodstock» του Michael Wadleigh και να απολαύσετε όσα έγιναν στους χώρους της συναυλίας.


Μπάνιο στην White Lake, δίπλα στον χώρο του φεστιβάλ.
Το ONEMAN αφού σας παρουσίασε τους hippies, το sex και τα drugs, περνάει στο rock & roll και δέκα από τις κορυφαίες στιγμές (σύμφωνα με τον συντάκτη) μιας μαγικής, ανεπανάληπτης μουσικής συνάντησης, που 44 χρόνια μετά συνεχίζει να «στοιχειώνει» το ροκ. Πριν σας παραδώσουμε στους πρωταγωνιστές του flower stage της Bethel, διαβάστε λίγα λόγια από την αυτοβιογραφία της Joan Baez για το πώς έζησε η μεγάλη folk ερμηνεύτρια το φεστιβάλ. 
«Το Woodstock ήταν ναρκωτικά, σεξ και ροκ εν ρολ. Το Woodstock ήταν ο genius Hendrix και το υπέροχο ιδρωμένο στήθος του Roger Daltrey των Who. Το Woodstock ήταν ο Country Joe McDonald, όμορφος σαν άγριος Ινδιάνος. Το Woodstock ήταν ο εκκεντρικός Joe Cocker που καμπούριαζε σαν κανένας αλλόκοτος παραλυμένος του δρόμου, αλλά τραγουδούσε όπως ο Ray Charles. Το Woodstock ήταν βροχή και λάσπη, μεταμφιεσμένοι φαντάροι και μπάτσοι, που έβαζαν στην άκρη τα όπλα τους και έψηναν χοτ ντογκ για πεινασμένους hippies.



 
Το Woodstock ήταν οι λευκές κυρίες της λίμνης που σήκωναν τα μουσκεμένα μαλλιά τους με τη λίμνη να στάζει απ' τους όμορφους αγκώνες τους, όχι και πολύ ανίδεες για τις κάμερες που «γύριζαν» μακριά τους, στην ακτή, στραμμένες πάνω στα ωραία στήθη τους. Ναι, ήταν τρεις εκπληκτικές μέρες βροχής και μουσικής. Τραγούδησα μέσα στη νύχτα. Στάθηκα εκεί, μπροστά στους «κατοίκους» της χρυσαφένιας πολιτείας, που κοιμόντουσαν πάνω στη λάσπη, ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, και τους έδωσα ότι μπορούσα εκείνη τη στιγμή. Κι εκείνοι δέχτηκαν τα τραγούδια μου. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλο Woodstock. Το Woodstock, με όλη του τη λάσπη και τη δόξα, ανήκει στη δεκαετία του ’60, αυτή την εξωφρενική, ποθητή, μυθιστορηματική, παθιασμένη, τραγική, παράλογη, «γενειοφόρο» και πολύτιμη εποχή»...


Η αναμνηστική πλάκα που βρίσκεται στον χώρο όπου διοργανώθηκε το φεστιβάλ του Woodstock.


Ειρηνικό τετραήμερο
Παρά την έλλειψη οργάνωσης και υποδομών για τετραήμερη φιλοξενία τόσων χιλιάδων κόσμου, ο ειρηνικός χαρακτήρας του φεστιβάλ διατηρήθηκε με τα κοινά ιδανικά των παρευρισκόμενων να διατελούν ρόλο ζωτικής σημασίας.
Σημειώθηκε ωστόσο ένας θάνατος από υπερβολική δόση ναρκωτικών και ένας όταν θεατής πατήθηκε από αγροτικό όχημα την ώρα που κοιμόταν μέσα στον υπνόσακό του. Λέγεται ακόμα ότι γεννήθηκαν δύο παιδιά και οκτώ γυναίκες απέβαλαν.
Την ασφάλεια των εκδηλώσεων είχε αναλάβει η χίπικη κοινότητα Ηog Farm από το Νέο Μεξικό η οποία ανέλαβε και την τροφοδοσία των θεατών.
Συνολικά χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια 5.162 άτομα, οι 797 λόγω χρήσης ναρκωτικών.
Τα τελευταία 40 χρόνια, πραγματοποιήθηκαν δυο προσπάθειες αναβίωσης του Φεστιβάλ, μια το 1994 και μια ακόμη το 1999.
Αν και τα δυο φεστιβάλ μπορούν να χαρακτηριστούν επιτυχημένα από εισπρακτικής πλευράς, ουδεμία σχέση είχαν με το πρωταρχικό γεγονός.

 Το woodstock δεν εβγαλε λεφτα για τους διοργανωτές , της πιο ιστορικής συναυλίας όλων των εποχών , η καλυτερη συναυλία παρόλο τον κόσμο και την κίνηση ήταν μια οικονομική αποτυχία.

    Οι μουσικοί δεν μπορούσαν να έρθουν στο χώρο για να τραγουδήσουν απο τα ξενοδοχεία τους λόγω των σταματημένων αυτοκινήτων και του κόσμου και οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να ενοικιάσουν ελικοπτερα για να καλύψουν μερικά χιλιόμετρα.

    Οι δικαστικές περιπέτειες συνεχίστηκαν και εδώ με 70 περίπου αγωγές για διάφορα θέματα που εβαλαν μέσα τελικά την διοργάνωση. Η ταινία που γύρισαν τότε για τη συναυλία Woodstock  εγινε τεράστια παγκοσμια επιτυχία αλλα δεν ήταν αρκετή να καλύψει το συνολο της χασούρας.

    Τελικά οι διοργανωτές μπήκαν μέσα 100 000 $. !!!  Ήταν όμως η καλύτερη συναυλία  ολων των εποχών!!


Η πόλη του Walkill δεν το ήθελε , με κανένα τρόπο. Δεν ηθελαν να γεμίσει η καθαρή τους πόλη με  κουρελιασμένους hippies , οι δικηγόροι των διοργανωτών δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα , η πόλη ψηφισε ενα καινουριο νόμο που απαγορευε καθε συναυλία απο την επικράτεια της…

Πανικοβληθηκαν ,  η συναυλία φάνηκε οτι δεν θα πραγματοποιηθεί , και στα σημεία που πουλούσαν εισιτήρια για τη συναυλία , σταματήσανε τι πωλήσεις ασε που οι διαπραγματεύσεις με τους μουσικούς επρεπε να ξεκινήσουν απο την αρχή… Αποφάσισαν να αλλάξουν σημείο 1 μόλις μήνα πριν τη προγραμματισμένη εναρξη του φεστιβάλ μουσικής , η μετέπειτα καλύτερη συναυλία όλων των εποχών…

Τυχη και Επιμονή

Λίγο πρίν στα μέσα Ιουλίου ξεκινήσει η διαδικάσια να επιστραφούν τα χρήματα απο οσα εισιτήρια είχαν προπωληθεί , ενας κτηνοτρόφος  ο Max Yusgur προσφερε τη φάρμα του 600 ακρα , στο Bethel στην Νεα Υορκη για να γίνει η συναυλία…

Και τότε αρχισε ο πανικός. Η εκδήλωση είχε γινει διάσημη απο τα media που προβάλλαν τα δικαστικά μέτρα και αντίποινα και οι πωλήσεις εισιτηριών δεν σταματούσαν … Εφτασαν 70 χιλιάδες , 100 χιλιάδες,…200 χιλιάδες και τότε κατάλαβαν οτι επρεπε να ξανασχεδιαστούν ολα απο την αρχή. Δεν εφταναν τα parking , το stage θα φαινόταν μικρό , φώτα , …προβλήματα … περισσότερες τουαλέτες, δεν ήξεραν τι νακάνουν…

Αποφάσισαν μια ροκ απόφαση.. Το έκανε ΕΛΕΥΘΕΡΟ . ΕΛΕΥΘΕΡΗ συναυλία , free concert . Τότε ακόμα περισσότερος κόσμος ξεκίνησε απο τη Νεα Υορκη για τη Bethel και προκάλεσαν απίστευτη κίνηση που μπλόκαρε ολους τους επαρχιακούς δρόμους . Η αστυνομία αποφασίζει να πάρει μέτρα και αποφασίζει να κλείσει τους δρόμους και να γυρίσει πίσω την κίνηση!!!


Σταματούν τα αυτοκίνητα και επιστρέφουν πίσω τον κόσμο. Λένε οτι περισσότερο απο 700 000 κόσμος αναγκάστηκε να γυρίσει πισω..

Πολλοί όμως δεν το δεχτηκαν , παράτησαν τα αυτοκίνητα στη μέση , πολλά χιλιόμετρα απο τη συναυλία και αρχισαν να περπατάνε κάποιοι λένε οτι εφτασαν τη δεύτερη μερα.

Τελικά πάνω απο 500 000 άτομα επισκέφτηκαν το festival του Woodstock αυτές τις μαγικές μέρες του Αυγούστου και ενοιωσαν μαγικές στιγμές , ιστορικές στιγμές και ήταν μάρτυρες των καλύτερων ροκ συγκροτημάτων και μουσικών των επόμενων δεκαετιών
---------------------------
Στις τρεις μέρες που διήρκεσε στη σκηνή του παρέλασαν οι παρακάτω:

Παρασκευή 15 Αυγούστου

Richie Havens. Αμερικανός folk τραγουδιστής και κιθαρίστας που είναι γνωστός κυρίως για το ιδιαίτερο στυλ στην κιθάρα και για το εν λόγω άνοιγμα του Woodstock.

Sweetwater. Μια rock μπάντα από το Los Angeles που αρχικά ήταν κανονισμένο να ανοίξουν εκείνοι το φεστιβάλ, αλλά τελικά αυτό έκανε ο Richie Havens.

Bert Sommer. Άλλος ένας folk τραγουδιστής της δεκαετίας του 60.

Ravi Shankar. Ο κυριότερος εκπρόσωπος της Ινδικής μουσικής στη Δύση. Δυο χρόνια μετά το Monterey Pop Festival, ξαναμαγεύει το πλήθος (πολύ μεγαλύτερο αυτή τη φορά) στο Woodstok.

Tim Hardin. Αυτός, που όπως είπα πριν, βοήθησε με τον τρόπο του να ξεκινήσει το φεστιβάλ. Ακόμα ένας folk τραγουδιστής και συνθέτης.

Melanie Safka. Γνωστότερη ως Melanie, folk, pop, country τραγουδίστρια και συνθέτης.

Arlo Guthrie. Εδώ έχουμε το μήλο που έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά. Ο γιος του Woody Guthrie ήταν ακριβώς ότι ο πατέρας του. Folk τραγουδιστής και κιθαρίστας.

Joan Baez. Τη μέρα κλείνει η ιέρεια της Αμερικάνικης folk με το χαρακτηριστικό ύφος και το μοναδικό vibrato στη φωνή της.


Σάββατο 16 Αυγούστου

Quill. Μια μπάντα που ήταν δημοφιλής στις βορειοανατολικές Πολιτείες, και μετά την εμφάνισή τους στο Woodstock απέκτησαν φίλους σε όλη τη χώρα.

Country Joe McDonald. Ο αρχηγός και τραγουδιστής της psychedelic rock μπάντας Country Joe and The Fish από την California που γνωρίσαμε δυο χρόνια πριν στο Monterey Pop Festival. Να σημειώσω οτι είχαμε και εμφάνιση ως Country Joe and The Fish, την τελευταία μέρα του φεστιβάλ.

John Sebastian. Ένας pop folk συνθέτης, κιθαρίστας, και τραγουδιστής που κληρονόμησε από τον πατέρα του John Benson Sebastian και την τεχνική στο παίξιμο της φυσαρμόνικας.

Keef Hartley Band. Μια μπάντα που ανακατεύει jazz, blues, και rock and roll ήχους. Είναι η μπάντα του Βρετανού ντράμερ Keef Hartley, που η καριέρα του είχα αρχίσει όταν αντικατέστησε τον Ringo Starr στο γκρουπ Rory Storm and the Hurricanes, ενώ πριν δημιουργήσει τη δικιά του μπάντα, διετέλεσε για ένα φεγγάρι ντράμερ του John Mayall.

Santana. Η μπάντα του Carlos Santana που στο Woodstock τράβηξε την προσοχή του κοινού με τον latin rock ήχο τους και όχι μόνο. Αξιοσημείωτη ήταν και η εμφάνιση του νεαρού ντράμερ και περκασιονίστα Michael Shrieve.

The Incredible String Band. Ένα psychedelic folk γκρουπ από τη Σκοτία.

Canned Heat. Ευρέως γνωστοί κι αυτοί από τη συμμετοχή τους δυο χρόνια πριν στο Monterey Pop Festival. Η πλέον αγαπημένη μπάντα των hippies.

Mountain. Φρέσκια (δημιουργήθηκαν το 1969) hard rock μπάντα, που θεωρείται πως είναι απ’ αυτές που επηρέασαν αρκετά την εξέλιξη του heavy metal στη δεκαετία του 70.

Grateful Dead. Γνωστοί για τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο παντρεύουν στοιχεία από διαφορετικά στυλ μουσικής, όπως rock, folk, bluegrass, blues, reggae, country, jazz, psychedelia, και space rock. Θεωρούντα μαζί με τους Blues Project οι πρώτες jam bands, παγκοσμίως.

Creedence Clearwater Revival. Αμερικάνικη rock μπάντα συχνά αναφερόμενοι και ως CCR, κατά την εμφάνισή τους στο Woodstock ήταν στην καλύτερη στιγμή της καριέρας τους.

Janis Joplin. Η πρωτοεμφανισθείσα στο Monterey Pop Festival, ως τραγουδίστρια των Big Brother & The Holding Company, Janis Joplin έχοντας αποχωρήσει από το σχήμα πριν ένα χρόνο, εμφανίζεται εδώ με το γκρουπ που την συνοδεύει πλέον στην solo καριέρα της, τους Kozmic Blues Band. Όπως και δυο χρόνια πριν στο Monterey, έτσι και εδώ στο Woodstock, κερδίζει τις εντυπώσεις με τις συγκλονιστικές της ερμηνείες. Κρίμα που ένα χρόνο αργότερα μας αφήνει χρόνους…

Sly & the Family Stone. Μια οικογενειακή τρόπον τινά rock, funk, soul μπάντα που το βασικό της πυρίνα αποτελούσαν τα αδέρφια Sly, Freddie και Rose Stone.

The Who. Η παλιοπαρέα από την Αγγλία, παρούσα κι εδώ. Κατά την διάρκεια της εμφάνισης τους, σημειώθηκε το πιο αξιομνημόνευτο περιστατικό του τριημέρου. Ο γνωστός ακροαριστερός ακτιβιστής Abbie Hoffman, όρμησε στη σκηνή, άρπαξε το μικρόφωνο από τον τραγουδιστή Roger Daltrey και απευθύνθηκε στον κόσμο προτού ο κιθαρίστας του γκρουπ, Pete Townshend, τον κοπανήσει στο κεφάλι με την κιθάρα του και τον πετάξει από την σκηνή.

Jefferson Airplane. Γνώριμοι από το Monterey κι αυτοί, μια psychedelic rock μπάντα που θεωρείται ότι ήταν οι πρώτοι που συντέλεσαν στην επικράτηση του είδους.


Κυριακή 17 Αυγούστου

Joe Cocker. Ο Άγγλος rock/blues μουσικοσυνθέτης και τραγουδιστής ευρισκόμενος σε Αμερικάνικη περιοδεία τον Αύγουστο του ’69, κανονίστηκε να εμφανιστεί και στο Woodstock όπου εντυπωσίασε με τη σκηνική του παρουσία και την ερμηνία του κυρίως στο τραγούδι των Lennon/McCartney, «With a Little Help from My Friends». Ο Cocker θα πει αργότερα για την εμπειρία του στο Woodstock: «ήταν σαν μια έκλειψη… ήταν μια πολύ ξεχωριστή μέρα».

Ten Years After. Η rock/blues παρέα του κιθαρίστα και τραγουδιστή Alvin Lee που χάρισε στο κοινό του Woodstock το ανεπανάληπτο «I'm Going Home»

The Band. Αμερικάνικο rock γκρουπ που ξεκίνησε αρχικά το 1958 σαν το σχήμα που συνόδευε τον rock n’ roll τραγουδιστή Ronnie Hawkins, ως The Howks. Μετά την αποχώρηση του Hawkins το 1964, άρχισαν να διαμορφώνονται στην τελική τους μορφή.

Johnny Winter. Σπουδαίος blues κιθαρίστας, που συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο με τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, το 1969, στα πλαίσια περιοδείας με το σχήμα του Winter Trio, στο οποίο συμμετείχε και ο αδερφός του Edgar, επίσης εξαίρετος μουσικός, εμφανίστηκαν και στο Woodstock.

Blood, Sweat & Tears. Μια jazz rock πολυπληθής μπάντα που δημιουργήθηκε από τον μουσικοσυνθέτη Al Kooper μετά την εμφάνισή του στο Monterey Pop Festival.

Crosby, Stills, Nash & Young. Το 1967 στο Monterey, εμφανίστηκαν οι Buffalo Springfield, δύο μέλη των οποίων, οι Neil Young και Stephen Stills, ένα χρόνο αργότερα μαζί με τους David Crosby και Graham Nash, έφτιαξαν τους Crosby, Stills, Nash and Young, ένα rock folk σχήμα με ιδιαίτερο ήχο.

The Butterfield Blues Band. Η μπάντα του blues τραγουδιστή και μουσικού Paul Butterfield, που και αυτοί συμμετείχαν και στο Monterey Pop Festival.

Sha-Na-Na. Ένα rock n’ roll γκρουπ από τη Νέα Υόρκη που στις εμφανίσεις τους αναβιώνουν το κλήμα της δεκαετίας του 50, με τα λαμέ κουστούμια και το χορό τους.

Jimi Hendrix. Τα λόγια είναι περιττά για τον μεγαλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών. Θα πω μόνο ότι πολλοί βρέθηκαν στο Woodstock για να δουν ξανά τον κιθαρίστα που στην πρώτη του εμφάνιση επί αμερικανικού εδάφους, δυο χρόνια πριν στο Monterey, έβαλε καινούργιες βάσεις στον τρόπο που παίζεται η κιθάρα.

Έχει ξημερώσει για τα καλά η Δευτέρα 18 Αυγούστου όταν ο Hendrix κατεβαίνει απ’ τη σκηνή, και το Woodstock Music And Art Fair περνάει στην Ιστορία.



Μετά το τέλος του φεστιβάλ έγινε ο απολογισμός: σημειώθηκαν 3 θάνατοι, ένας από υπερβολική δόση ναρκωτικών, ένας από κρίση περιτονίτιδας κι ενός ατόμου που καταπλακώθηκε από ένα τρακτέρ (!), τρεις γεννήσεις, 5.162 τραυματισμοί και 177 συλλήψεις.
Οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να επιστρέψουν το αντίτιμο 18.000 εισιτηρίων σε άτομα τα οποία τελικά δεν κατάφεραν να φτάσουν ποτέ στο Woodstock, λόγω του μποτιλιαρίσματος.
Έχασαν ακόμη περίπου ένα εκατομμύριο δολάρια από απρόβλεπτα έξοδα και τελικά η μόνη που έβγαλε κέρδος από το όλο εγχείρημα ήταν η Warner, η εταιρεία που είχε τα δικαιώματα της κινηματογραφικής ταινίας του Michael Wadleigh και η οποία έβαλε στα ταμεία της 17 εκατομμύρια δολάρια.
Τέλος, το Woodstock, αποτέλεσε την πρώτη κραυγαλέα εμπορική εκμετάλλευση της έννοιας «μαζική συνύπαρξη ανθρώπων με το ίδιο μουσικό γούστο», κάτι που ακολουθούν από τότε οι περισσότεροι (για να μην πω όλοι) διοργανωτές παρόμοιων συναθροίσεων!
 flower  flower  flower  flower  flower  flower  flower 

Το φεστιβάλ αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα του χίππικου κινήματος, βλέπετε η κοινωνία των παγκόσμιων αφεντικών δεν ανατρέπεται με λουλούδια και όσο και βαθιά στη ζούγκλα να πας η να επιλέξεις την απομόνωση θα σε βρουν, συνεπώς πρώτα εξέγερση και γενικευμένο πόλεμο (που προυποθέτει μία νέα συλλογική συνείδηση που θα έχει ως βάση της τον ουμανισμό την αλληλεγγύη τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, την αποδοχή ότι είμαστε όλοι ίσοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα την αταξική αναρχική (χωρίς άρχοντες και δούλους κοινωνία) για την ανατροπή αυτής της κοινωνίας.'Αλλωστε η ιστορία μας διδάσκει πως καμία κοινωνική αλλαγή δεν είναι αναίμακτη.Και να μη ξεχνιόμαστε  οι παλιότεροι θύμουνται την εξέγερση του 68 και οι νεώτεροι διδασκόμαστε από αυτήν.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
 
Woodstock
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ROCK HISTORY-
Μετάβαση σε: