UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

» Οι MAIDENANCE (Iron Maiden tribute band) το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου στο Remedy Live Club
Τετ 16 Νοε 2016, 22:04 από DJL

»  9ο Vinyl is Back - Το πρόγραμμα
Τετ 16 Νοε 2016, 21:36 από DJL

»  Α.Λ.Μ.Α. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ - Αγώνας Πανελληνίου Πρωταθλήματος Motocross στην πίστα της Μεγαλόπολης την Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Τετ 16 Νοε 2016, 07:53 από sissy

» MC5 - Kick Out the Jams
Τετ 16 Νοε 2016, 07:52 από sissy

» Ονειρευτήκατε ποτέ να ξεφύγετε απ’ όλους και απ’ όλα, σε ένα μικρό μοναχικό σπιτάκι στο δάσος;
Σαβ 05 Νοε 2016, 19:10 από Έντια

» Οι λόγοι που το “Paranoid” των Black Sabbath είναι η πεμπτουσία της Heavy Metal
Παρ 04 Νοε 2016, 11:44 από DJL

» Τα Στέκια - Ροκ εντ ρολ, η εισβολή
Παρ 04 Νοε 2016, 11:13 από DJL

» ΑΝΤΙ- Η Κασέτα με την τσίχλα, 1985.
Κυρ 30 Οκτ 2016, 15:55 από Κωστας Βυζαντινος

» Σαν σήμερα: Σκάει σαν κεραυνός το ‘Ace Of Spades’ των Motörhead!
Παρ 28 Οκτ 2016, 00:13 από DJL

» Σκέψεις, Αύγουστος 2016
Τρι 25 Οκτ 2016, 18:14 από Τζίνα

» Οι 10 ατάκες που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις σ' ένα DJ!
Τετ 19 Οκτ 2016, 15:07 από DJL

» Το νέο βίντεο κλίπ του Moby είναι ένα καρτούν-αριστούργημα που όλοι πρέπει να δουν
Τρι 18 Οκτ 2016, 21:23 από sissy

» 10 Λόγοι για τους οποίους οι IRON MAIDEN είναι η καλύτερη heavy metal μπάντα όλων των εποχών
Σαβ 15 Οκτ 2016, 10:58 από sissy

» Εορταστικό Vinyl Is Back στο «Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου» (Γ’ Σεπτεμβρίου & Ιουλιανού) το τριήμερο: Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, με ελεύθερη είσοδο!
Παρ 14 Οκτ 2016, 18:22 από DJL

» Γιατί ο τάφος του Jim Morrison έχει Ελληνική επιγραφή;
Παρ 14 Οκτ 2016, 09:00 από sissy

Παρόντες χρήστες
12 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 12 επισκέπτες :: 1 μηχανή αναζήτησης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Η Θρυλική Route 66
Up The Irons Party
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Φιλίες
Progressive Metal
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΣΑΣ???
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Μοιραστείτε | 
 

 Abstract Truth - Totum (1971)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
an-gi
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: Abstract Truth - Totum (1971)   Τρι 22 Απρ 2014, 14:13


Λίγα λόγια για το γκρουπ

Το rock στη Νότια Αφρική στα τέλη του ’60 και στα πρώτα χρόνια του ’70 δεν ήταν ευρέως αποδεκτό? λογικό να το πεις. Αφορούσε μηδαμινούς μαύρους και κάποιους μόνον από τους λευκούς. Η χώρα βρισκόταν σε διαρκή κοινωνική αναταραχή, το απαρτχάιντ δεν άφηνε πολλά περιθώρια για καλλιτεχνικές ωσμώσεις, ενώ δύσκολα, πολύ δύσκολα, κάποιο «όνομα» θα ξεκινούσε από την Αμερική ή την Αγγλία για να εμφανιστεί ζωντανά στη μακρινή χώρα. Όπως γράφει και ο παραγωγός του ραδιοφώνου Leon Economides, στο ένθετο τού άλμπουμ τού Duncan Mackay για το οποίο γράφω πιο κάτω, η μόνη μουσική πληροφόρηση που θα μπορούσε να έχει κάποιος Νοτιοαφρικανός, σ’ ένα επίπεδο πέραν της δισκογραφίας, ήταν το Melody Maker και το NME, τεύχη των οποίων έφθαναν στις μεγάλες πόλεις της χώρας. Αυτό, βεβαίως, δεν εμπόδισε τους εντόπιους μουσικούς να σχηματίσουν τα δικά τους συγκροτήματα, ξεκινώντας από τα fifties, διατρέχοντας, εννοείται, όλες τις επόμενες δεκαετίες. Αν η jazz και τα afro «χρώματα» ήταν προνόμιο των μαύρων κυρίως, το rock ήταν πεδίο δράσης, βασικά, των λευκών? τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του ’70, όταν «μεικτά» γκρουπ θ’ αρχίσει να εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα.
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1969 στο Durban της Νότιας Αφρικής και διαλύθηκαν δύο χρόνια αργότερα το 1971 αφού πρόλαβαν πρώτα να κυκλοφορήσουν δύο άλμπουμ, και τα δύο το 1970.Οι Abstract Truth υπήρξαν ένα από τα πιο deep-prog συγκροτήματα της Νοτίου Αφρικής. Είχαν πολύ καλή σχέση τόσο με την jazz, όσο με το rock και με τη folk, επιχειρώντας να συνθέσουν τα «τρία σε ένα», μέσα από τα λίγα άλμπουμ που πρόλαβαν να ηχογραφήσουν? βασικά το “Totum” [Uptight] και το “Silver Trees”, ΕΜΙ/ Parlophone], αμφότερα από το 1970. Στο CD-συλλογή της Fresh Music υπό τον τίτλο “Silver Tress & Totum” (2005), ακούμε όλο το “Silver Trees” και τα 7/9 του “Totum”. Ξεκινώντας απ’ αυτό, θα έλεγα πως έχουμε κατά βάσιν ένα ρεπερτόριο αποτελούμενο από jazz ("Coming home baby”, “Work song”, “Summertime”, “Moaning”) και folk standards (το “Oxford town” του Dylan, το “Fat angel” του Donovan, το παραδοσιακό “Scarborough fair”), τα οποία «ροκοποιούνται» με γνώμονα τις prog-psych συνταγές της περιόδου.Ο Sean Bergin κάνει πολύ καλή δουλειά στα σαξόφωνα και το φλάουτο, ενώ η κιθάρα του Ken E Henson παίζει soli με σύνεση, δίχως να... αυτοαναφέρεται. Το 10λεπτο “Fat angel/Work song” είναι ενδεικτικό του κλίματος που δημιουργούν οι Abstract Truth στηριγμένοι σε απλά εκφραστικά μέσα. Στο μεταξύ των δύο LP διάστημα θέση στην μπάντα, ως κιθαρίστας, είχε ο Harry Poulos. Φαίνεται πως η συμβολή του στην ταυτότητά τους υπήρξε αποφασιστική, καθότι στο “Silver Trees” όλα τα κομμάτια είναι και πιο «σίγουρα» και κυρίως δικά τους. Ο ήχος τους προσεγγίζει εκείνον των Βρετανών Skin Alley, έχει συναισθηματική δύναμη και βεβαίως θέματα όπως το φερώνυμο με τον τίτλο του άλμπουμ δείχνουν τη δύναμη των Abstract Truth να οικειοποιούνται «ξένες» προς εκείνους φόρμες, δημιουργώντας καινοφανείς καταστάσεις. Μάλιστα, θα ισχυριζόμουν πως η... δεύτερη πλευρά του LP (τα tracks 5-9) στέκεται τόσο ψηλά, ικανή να συγκριθεί, όσον αφορά στην ποιότητά της, μόνο με τον αφρό του british prog-rock. Δυστυχώς οι χαμένες ταινίες και η «επίπεδη» απόδοση του νέου master, που έγινε από κόπια βινυλίου, εμποδίζουν το καλύτερο... Μάλλον πρέπει ν’ ακούσω την πρόσφατη LP-reissue της γερμανικής Shadoks Music, για να δω μήπως φθάσει στ’ αυτιά μου κάτι παραπάνω...Τα μέλη του συγκροτήματος οι Kenny Henson (guitar, vocals), Peter Measroch (keyboards, flute, vocals), Mike Dickman (guitar, vocals), Robbie Pavid (percussion), Ian Bell (flute), Brian Gibson (bass, vocals), Sean Bergin (flute, saxophone), Robbie Pavid (drums), George Wolfaardt (bass, flute, drums, vocals), Brian Alderson (keyboards), Harry Poulos (guitar), Eric Dorr (flute), Ramsay Mackay (bass).

Πηγή diskoryxeion.

Λίγα λόγια επίσης για έναν από τους σημαντικότερους μουσικούς της ροκ τη δεκαετία του 60 και 70 στην Νότια Αφρική, του Έλληνα HARRY POULOS

Ο ελληνικής καταγωγής συνθέτης, κιθαρίστας και οργανίστας Harry Poulos υπήρξε κυρίαρχη φυσιογνωμία στη νεανική μουσική σκηνή της ταραγμένης Νότιας Αφρικής στα τέλη του ’60. Η καταλυτική του παρουσία σε μερικά από τα κορυφαία folk και rock συγκροτήματα της χώρας, απλώς, μαρτυρά το αληθές. Η διαδρομή του, μικρή στο χρόνο, έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού «ψυχεδελικού» ήρωα.

α. «Τραγούδι χωρίς μουσική»
«Η δεκαετία του ’60 άρχισε άσχημα στη Νοτιοαφρικανική Ένωση. Τον Απρίλιο του ’59 διασπάστηκε το Αφρικανικό Εθνικό Κονγκρέσο. Ο Ρόμπερτ Ζομπούκβε, ένας νέος ακαδημαϊκός, μέλος της οργάνωσης νεολαίας του Κονγκρέσο, στην οποία ανήκε και ο Νέλσον Μαντέλα, διαφώνησε με τη συμμαχία των κομμάτων και την πολιτική της παθητικής αντίστασης στα χρόνια του ’50, επειδή κατά την άποψή του δεν οδήγησε πουθενά. Ίδρυσε το Παναφρικανικό Κονγκρέσο και ανάγγειλε μια ημέρα αγώνα κατά του νόμου για τα εσωτερικά διαβατήρια. Ήταν η 21 Μαρτίου 1960, που ακόμη και σήμερα είναι γνωστή διεθνώς με μια μόνο λέξη: Σάπερβιλ. Η σφαγή των μαύρων στο προάστιο Σάπερβιλ. Εκ μέρους της ρατσιστικής κυβέρνησης επιβλήθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης? χιλιάδες μαύρων, Ινδών και μιγάδων, καθώς και εκατοντάδων λευκών συνελήφθησαν. Τα δύο Κονγκρέσο τέθηκαν εκτός νόμου. Η χώρα αποχώρησε από τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, επειδή η πολιτική του Απαρτχάιντ που εφάρμοσε δεν ήταν αποδεκτή από τα άλλα κράτη-μέλη? έτσι κάπως, το 1962, ιδρύθηκε η Δημοκρατία της Νοτίου Αφρικής. Οι ηγέτες των δύο μαύρων κομμάτων πήραν το δρόμο της εξορίας, ίδρυσαν παράνομες οργανώσεις και κήρυξαν τον ένολπο αγώνα». Αυτά γράφει η γερμανο-εβραία δημοσιογράφος Ρουθ Βάις στο βιβλίο-ντοκουμέντο «Ένα Τραγούδι Χωρίς Μουσική» (εκδόσεις Μετά Τη Βροχή, Αθήνα 1986), υφαίνοντας ένα πρώτο πολιτικό και κοινωνικό πλέγμα, μέσα στο οποίο θ’ αρχίσει να αναπτύσσεται, έτσι κι αλλιώς, η pop μουσική της εποχής. Μέρος εκείνης της pop (με την ευρεία έννοια) κατεύθυνσης ήταν οπωσδήποτε το folk παρακλάδι, το οποίο ακολουθούσε κατά πόδας τη γενικότερη folk λογική, που αναπτυσσόταν την ίδια χρονική στιγμή οπουδήποτε στον κόσμο. Το κορυφαίο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας, το Πανεπιστήμιο του Witwatersrand στο Johannesburg (Wits University), θα αναδειχθεί σε ναό μιας νέας ομάδας τραγουδοποιών, οι οποίοι στην κύρια αίθουσά του θα ηχογραφήσουν «ζωντανά» το άλμπουμ “National Folksong Festival” [CBS, 1965], δίνοντας μία πρώτη ιδέα του τι θα επακολουθούσε. Και όντως. Κάτι επακολούθησε... Ανάμεσα στους νεαρούς με τις κιθάρες, και με το «πνεύμα της αμφισβήτησης στην εικόνα τους, ξεχώρισαν αμέσως οι Mel Green, Mel Miller, Louis Meyer, Leon Rabinowitz, Mike Sonenberg, Des Lindberg (δες προηγούμενη ανάρτηση), Keith Blundell, Jill Kirkland και Brenda Newfield. Σιγά-σιγά, οι σόλο καλλιτέχνες και τα ντούο θ’ αρχίσει να δίνουν τη θέση τους στα πρώτα συγκροτήματα, τα οποία κινούμενα στην παράδοση των Kingston Trio, των Peter Paul and Mary και των Weavers θα ξεκινήσουν να παρουσιάζουν ένα «μυστήριο» υλικό, αποτελούμενο από παλαιά παραδοσιακά τραγούδια, «ανώδυνα» pop της εποχής (Nancy Sinatra, Francoise Hardy), αλλά και συνθέσεις του Paul Simon ή του P.F. Sloan, τραγουδώντας σχεδόν πάντα στην αγγλική. Από τους πρώτους που θα ξεχωρίσουν, κάνοντας μάλιστα, κάποια στιγμή, παγκόσμια καριέρα ήταν οι Four Jacks And A Jill, δηλαδή οι Clive Harding μπάσο, Bruce Bark κιθάρες, σαξόφωνα, φυσαρμόνικα, Keith Andrews κιθάρες, όργανο, τρομπέτα, Tony Hughes ντραμς και Glenys Lynne φωνητικά. Τον Μάιο του ’66 τη θέση του Keith Andrews θα πάρει ένας έλληνας νεαρός, που είχε κάνει ήδη «όνομα», παίζοντας με διάφορα σχήματα στο Durban, ο Harry Poulos.
Παρένθεση. Κατά έναν, μάλλον απρόσμενο, τρόπο, οι Έλληνες θα βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής αναταραχής στη Νότιο Αφρική, όταν ο Δημήτρης Τσαφέντας, μιγάς από έλληνα πατέρα και μοζαμβικιανή μητέρα, υπάλληλος του Κοινοβουλείου, θα μαχαιρώσει τον Σεπτέμβριο του ’66, τον πρωθυπουργό της χώρας, φιλέλληνα (άμα έχεις τέτοιους φίλους, που λένε...) και ιδεολόγο του Απαρτχάιντ Hendrik Verwoerd.

Παρένθεση. Κατά έναν, μάλλον απρόσμενο, τρόπο, οι Έλληνες θα βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής αναταραχής στη Νότιο Αφρική, όταν ο Δημήτρης Τσαφέντας, μιγάς από έλληνα πατέρα και μοζαμβικιανή μητέρα, υπάλληλος του Κοινοβουλείου, θα μαχαιρώσει τον Σεπτέμβριο του ’66, τον πρωθυπουργό της χώρας, φιλέλληνα (άμα έχεις τέτοιους φίλους, που λένε...) και ιδεολόγο του Απαρτχάιντ Hendrik Verwoerd. (Δημήτρης Τσαφέντας)
Αν και τα κίνητρα της δολοφονίας δεν αποσαφηνίστηκαν ποτέ – ο ίδιος ο Τσαφέντας ουσιαστικώς δεν δικάστηκε, ζώντας όλα τα επόμενα χρόνια του σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, για να πεθάνει σε ψυχιατρείο το 1999 – εντούτοις είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος πως το έγκλημα ήταν προϊόν «αρρωστημένης σκέψης». Ο άνθρωπος ήταν μορφωμένος (όχι πως οι μορφωμένοι δεν εγκληματούν – αντιλαμβάνεστε με ποια έννοια το λέμε), μιλούσε 8 γλώσσες, είχε προσληφθεί υπάλληλος στη Βουλή της χώρας, αλλά φαίνεται πως είχε νοιώσει στο κάπως σκούρο δέρμα του τις πολιτικές του Απαρτχάιντ. Η περίπτωσή του καταγράφεται στο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του Μανώλη Δημελλά “Live and Let Live”. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, που δεν ήταν το καλύτερο για την ευνοημένη έως τότε νοτιο-αφρικανική κοινότητα – η οποία, πάντως, φρόντισε να ευθυγραμμιστεί με την επίσημη άποψη περί «ανισόρροπου ατόμου» – οι ελληνικής καταγωγής νεολαίοι συνέχιζαν το δρόμο τους. Κλείνει η παρένθεση.
Γεννημένος το 1945, ή κατ’ άλλες πηγές το 1949, ο Marc “Harry” Poulos (πιθανώς Παπαθανασόπουλος), μουσικός με πληθωρικό ταλέντο και ιδέες πρωτότυπες, «αλλάζει» τον ήχο των ήδη επιτυχημένων στη χώρα Four Jacks And A Jill.Γράφει μαζί τους δύο LP, το “Listen! Listen!” (1966) και το “The House With The White Washed Gables” (η ενορχήστρωσή του στο φερώνυμο κομμάτι είναι «ένα βήμα μπροστά» για ένα folk συγκρότημα του ’67), εγκαταλείποντάς τους προς την άνοιξη εκείνη της χρονιάς φτιάχνοντας τους soul-rockers Little People, ένα χρόνο πριν οι Four Jacks And A Jill κατακτήσουν τον κόσμο. Αναφερόμαστε, φυσικά, στο τραγούδι τους “Master Jack”, με τους σπουδαίους χειραφετημένους στίχους, γραμμένο από έναν άλλον Έλληνα της Νοτίου Αφρικής, τον David Marks, άλλως Σπύρος Δ. Μαρκαντωνάτος. (Το κομμάτι πήγε στο νούμερο 1 στο top της χώρας, όσο και στη γειτονική Ροδεσία, τη σημερινή Zimbabwe, φθάνοντας μέχρι το νούμερο 18 του Billboard’s Hot 100 στην Αμερική, τον Ιούνιο του ’68). Ο Marks δεν υπήρξε ποτέ μέλος των Four Jacks And A Jill, γνώριζε όμως τον Poulos (ήταν Έλληνες εξάλλου στην ίδια πόλη), φτιάχνοντας μαζί, προς το φθινόπωρο του ’67, ένα τρίο (τους Drive), το οποίο γρήγορα θα μετατραπεί σε κουιντέτο, υπό το όνομα Privilege.Οι Davy James ρυθμική κιθάρα, φωνή, Harry Poulos hammond B3, fender stratocaster, φωνή, Yvette φωνή, Dave Crawford ντραμς και David Marks μπάσο, οι Privilege δηλαδή, δεν φαίνεται να ηχογράφησαν κάτι, ήταν όμως η ισχυρή παρουσία τους στο χώρο του... θεάματος που οδήγησε τον Poulos γρήγορα στους Freedoms Children? για τους Νοτιοαφρικανούς, απλώς, το κορυφαίο rock συγκρότημα που εμφανίστηκε ποτέ στη χώρα.
β. Acid Kafka
Ο Harry Poulos ήταν ένας ανήσυχος μουσικός και, σίγουρα, θα ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του ένα σχήμα μέσα στο οποίο θα μπορούσε, μαζί με άλλους, να «ξεφεύγει». Αυτοί ήταν οι Freedoms Children, τους οποίους θα συναντήσει κάπου στις αρχές του ’68. Το συγκρότημα είχε σχηματιστεί στο Durban το 1966 και σε μία από τις πρώτες του line-up, προς το τέλος εκείνης της χρονιάς, είχε στις τάξεις του τους Kenny Henson κιθάρα, Ramsay MacKay μπάσο, Colin Pratley ντραμς, καθώς και τον Έλληνα Jimmy Thompson πλήκτρα (real name Δημήτρης Θωμόπουλος, πριν στους Leemen Ltd, fan του James Brown – θα εγκαταλείψει ένα χρόνο αργότερα, για ν’ ασχοληθεί με την... εστίαση). Ήταν η περίοδος κατά την οποία το γκρουπ είχε γίνει μόνιμη ατραξιόν στο live κύκλωμα του Durban, παίζοντας αγέρωχο garage-r&b. Λίγο πριν το καλοκαίρι του ’67 το συγκρότημα είχε αλλάξει και πάλι σύνθεση. Ο Julian Laxton, από τους «φολκάδες» Mel Mel & Julian, στην κιθάρα και ο Craig Ross, από τους «ποπ-γκαραζέρηδες» Gonks, στα πλήκτρα έρχονται να συναντήσουν τους Henson, MacKay και Pratley, γράφοντας όλοι μαζί τα πρώτα δύο singles του γκρουπ (“The coffee song/ I can’t no satisfaction”, “You’re the better man than I/ Mud in your eye”) κάτω από το όνομα Fleadom’s Children. (Προφανώς η εταιρία Troubadour που ανέλαβε την έκδοση φοβήθηκε, λόγω πολιτικών συγκυριών, το όνομα «Παιδιά της Ελευθερίας»). Το Durban αποδεικνύεται μικρό. Γρήγορα η μπάντα θα μετακομίσει στο προάστιο Hillbrow του Johannesburg, αποκτώντας αμέσως φήμη.Βρισκόμαστε στις αρχές του ’68, όταν ο Harry Poulos θα μπει στο σχήμα? αν και κάποιοι νοτιοαφρικανοί ιστορικοί του ροκ, όπως ο Raymond Joseph, τον θέλουν να συμμετέχει και στα πρώτα δύο singles – δεν πρέπει να είναι σωστό.Τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς οι Freedoms Children θα βγάλουν το τρίτο 45άρι τους, στην Parlophone αυτή τη φορά, στο οποίο και θα καταγραφεί το πρώτο ολοδικό τους κομμάτι? το “Kafkasque”, σύνθεση των MacKay και Poulos (flip-side το “Little games” των Yardbirds). Το γκρουπ, φεύγοντας από τη λογική των covers, φτιάχνει έναν psych-pop ύμνο, με spoken word εισαγωγή, απίθανες αλλαγές, απανωτά breaks από διπλές κιθάρες και περιπετειώδη φωνητικά, κοντά στο στυλ των Βρετανών Attack. Παρ’ όλα αυτά η line-up θ’ αλλάξει και πάλι, όταν ο σαξοφωνίστας Mike Faure θα πάρει τη θέση του οργανίστα Ross, αφήνοντας το ρόλο αυτόν αποκλειστικώς στον Poulos. Θυμάται ο Faure: «Έκανα τζαμ περιστασιακά με τους Freedoms, όταν τον Ιούνιο του ’68 πήρα ένα τηλεγράφημα από τον Poulos, ο οποίος μου ζητούσε να μπω κανονικά στο γκρουπ. Γούσταρα, και παρότι ανήκα περισσότερο στον soul, funk, blues και r&b ήχο, ένοιωθα μια χαρά? ειδικά με το στυλ του Harry στο όργανο». Όμως και πάλι θα υπάρξουν προβλήματα, αφού οι Faure και Poulos φεύγουν από την μπάντα, αποφασίζοντας να φτιάξουν κάτι δικό τους. Αυτοί ήταν οι βραχύβιοι Laughing Convention, οι οποίοι ξεκίνησαν μ’ ένα δίμηνο συμβόλαιο στο club Blow-up του Cape Town τον Δεκέμβριο του ’68, για να διαλυθούν όμως στις αρχές του ’69, όταν ο Harry Poulos θα φύγει ξαφνικά για το Λονδίνο. Οι υπόλοιποι, βασικά ο MacKay και ο Pratley, σκόπευαν κι αυτοί να φτιάξουν στο Λονδίνο μία νέα μορφή των Freedoms Children, στηριζόμενοι και στην εύνοια που παρείχε ο συγκεκριμένος χώρος-χρόνος.Εν τω μεταξύ, είχαν ξεκινήσει οι εγγραφές του πρώτου άλμπουμ “Battle Hymn of The Broken-Hearted Horde”, το οποίο θα ολοκληρωνόταν με ορειβατικό τρόπο, κυκλοφορώντας τελικά περί την άνοιξη του ’69 από την Parlophone. Υπήρχε μέσα το “Kafkasque”, αλλά και μία άλλη σύνθεση των MacKay και Poulos, η “Eclipse” που άνοιγε τη δεύτερη πλευρά, στο ίδιο πληθωρικό στυλ. (Ακούστε την εδώ http://www.youtube.com/watch?v=KNsG-s7GrZ4). Εν τω μεταξύ, γύρω στον Φλεβάρη του ’69, οι τέσσερις μουσικοί (Poulos, MacKay, Pratley, Laxton), όντας όλοι ξανά στην πατρίδα τους, αποφασίζουν να δώσουν και πάλι πνοή στο γκρουπ φεύγοντας για το Λονδίνο. Θα παίξουν με τους Pink Floyd στο Country Club, στο Belsize Park στο Camden, αλλά και στο Hampstead Country Club, τον Απρίλιο, δίπλα στους Van Der Graaf Generator. Ήταν η περίοδος που θα μπουν βαθειά στην ψυχεδελική εμπειρία, λαμβάνοντας acid και πειραματιζόμενοι με νέες φόρμες, τις οποίες θα παρουσίασουν στο επόμενο άλμπουμ τους, το περίφημο “Astra” [Parlophone, 1970], ένα από τα «βαρύτερα» ψυχεδελικά LP που ηχογραφήθηκαν ποτέ στον κόσμο (ανατριχιάζεις στο άκουσμα του “The homecoming”). Νωρίς το ’70 «πιάνουν» πάλι Cape Town, αλλά ο Poulos ήταν πια ένας «άλλος άνθρωπος». Η απρόβλεπτη συμπεριφορά του θα τον θέσει εκτός γκρουπ, αν και πάντα υπήρχαν «πόρτες» γι’ αυτόν τον ταλαντούχο παίκτη.Μπλέκει μ’ ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της χώρας, τους Abstract Truth από το Durban, του κιθαρίστα Ken E Henson – είχε περάσει κι αυτός από τους Freedoms κάποια φεγγάρια του ’66 –, βοηθώντας τους κυρίως στη σκηνή. (Δεν θα συμμετάσχει στα δύο LP που θα ηχογραφήσουν). Παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε, θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια του γι’ άλλη μια φορά, βρίσκοντας πεδίο δράσης μέσω των Otis Waygood, ενός ακόμη άξιου σχήματος του νοτιο-αφρικανικού rock. Αυτοί είχαν σχηματιστεί στην Bulawayo της Ροδεσίας το 1968, για να βρεθούν στη Νότια Αφρική την επόμενη χρονιά αναδεικνυόμενοι, με το πρώτο κιόλας άλμπουμ τους, σε κορυφαία blues band της χώρας. Μέσα σε δύο χρόνια θα καταφέρουν να γράψουν τρία LP.Πληροφορίες λένε πως στο “Simply” [Parlophone, 1971] και το “Ten Light Claps And A Scream” [Parlophone, 1971] τους βοήθησε ο Harry Poulos. Για το δεύτερο είναι σίγουρο, αφού στο track list περιλαμβάνονται δύο συνθέσεις του. Το “Straight ahead” είναι ένα «δολοφονικό» underground heavy instro track στη παράδοση των Βρετανών May Blitz και Elias Hulk (έχει σαξόφωνο πάντως), ενώ το “Devil Bones”, που κινείται στο ίδιο κλίμα, διαθέτει τα οργίλα φωνητικά του τραγουδιστή Rob Zipper. Το τέλος...
γ. Κηλίδες στο πεζοδρόμιο...
Πότε συνέβει; Δεν κατάφερα να μάθω. Και λοιπόν τι; Ποια η διαφορά; Ένας άνθρωπος λίγο πάνω-λίγο κάτω από τα 25, με συνείδηση ποτισμένη από το LSD, ένας έλληνας μουσικός που μέσα στις δεκάδες πηγές του internet περιγράφεται ως «ξεχωριστός» και «ταλαντούχος», νοιώθει( ότι δεν πάει άλλο. Ο Harry Poulos, ένας “pale greek god of keyboards” κατά τον μουσικοκριτικό Rian Malan, θ’ ανεβεί μόνος του, για τελευταία φορά, σε κάποιο κτήριο του Durban, ξεδιπλώνοντας αργά τα φτερά του...

Δισκογραφία
με τους Four Jacks And A Jill
1. Listen! Listen! – LP, RCA Victor 32.191 – 1966
2. The House With The White Washed Gabless – LP, RCA Victor 32.249 – 1967
με τους Freedoms Children 1. Kafkasque/ Little games – 7”, Parlophone SPD 458 – 1968
(το flip side ακούγεται στην CD-έκδοση του “Astra” Fresh Music FRESHCD 145)
2. Eclipse/ My death (Kafkasque, 2nd movement) – 7”, Parlophone SPD 469 – 1968
3. Battle Hymn of The Broken-Hearted Horde – LP, EMI/ Parlophone PCSJ 12049 – 1969
–. Battle Hymn of The Broken-Hearted Horde – CD, Fresh Music FRESHCD 152 – 2007 [Περιέχει ως bonus το “My death (Kafkasque, 2nd movement)”]
με τους Otis Waygood
1. Ten Light Claps And A Scream – LP, EMI/ Parlophone, PCSJ 12077 – 1971
–. Ten Light Claps And A Scream – GER. Shadoks Music 108 – 2008
ως συμπαραγωγός
1. The In-set – Morning dew/ Where in the world – 7”, Parlophone SPD 475 – 1968
2. First Acquaintance – Sunnyside/ Speaking my mind – 7”, Continental PD. 9475 – 1968
3. Gill Thomas – Special day tomorrow/ Go around – 7”, Continental PD. 9474 – 1969 (backed by First Acquaintance)
4. The Exotics – Tears of a clown/ Give a little love – 7”, Continental PD. 9525 – 1969




Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
 
Abstract Truth - Totum (1971)
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΔΙΣΚΩΝ-
Μετάβαση σε: