UP THE IRONS, THE BEST ROCK AND HEAVY METAL WEB RADIO,
 
ΦόρουμΕγγραφήΣύνδεση
**


Winamp, iTunesWindows Media PlayerReal PlayerQuickTimeWeb ProxyUP THE IRONS**SIMPLY THE BEST***SIMPLY THE FIRST
Loading ...
******
UP THE IRONS COUNTER
Loading ...
RECENT TRACKS
Loading ...
Πρόσφατα Θέματα
» Την Παρασκευή 15-2-19, στις 22:00, νοιώστε το ειδικό βάρος της μουσικής , με τη μοναδική στο είδος της εκπομπή, "Heavy metal is the law" , με τον Άκη και την Κική !!! Καλή ακρόαση !!! :-)
Παρ 15 Φεβ 2019, 08:24 από MINDFIELDS

» Την Πέμπτη 14-2-19, στις 23:00, απολάυστε κολύμπι στον ωκεανό του rock, με την εκπομπή του Γρηγόρη, "Ocean Of Rock" !!!
Πεμ 14 Φεβ 2019, 21:05 από MINDFIELDS

» Φίλες και φίλοι, τη Τρίτη 12-2-19, στις 18:00, μη χάσετε την εκπομπή "Όσα παίρνει ο Cronos" , και απολαύστε την μοναδική ατμόσφαιρα που ο Κρόνος ξέρει να φτιάχνει στις εκπομπές του... :-)
Δευ 11 Φεβ 2019, 21:02 από MINDFIELDS

» Μερικές γωτογραφίες του MINDFIELDS, γιά να μην νομίζουμε ότι είναι φάντασμα...:-)
Σαβ 02 Φεβ 2019, 12:52 από MINDFIELDS

» Φίλες και φίλοι, η εκπομπή του Άκη "Heavy metal is the law" , γιά σήμερα 1-2-19, αναβάλλεται...
Παρ 01 Φεβ 2019, 20:59 από MINDFIELDS

» Φίλες και φίλοι, την Παρασκευή 1-2-19 , και ώρα 21:00, ο Akis με την εκπομπάρα του "Heavy metal is the law" !!! Γιά όσους ξέρουν από Heavy metal, αλλά θέλουν να μάθουν και κάτι παραπάνω...Καλή ακρόαση !!!
Παρ 01 Φεβ 2019, 14:44 από akis

» Φίλες και φίλοι, η εκπομπάρα του Κρόνου μας "Όσα παίρνει ο Cronos" , αναβάλλεται γιά την Τρίτη που μας έρχεται... Ο Κρόναρος μαζί μας και πάλι , στις 12-2-19... :-)
Πεμ 31 Ιαν 2019, 21:09 από MINDFIELDS

» Την Πέμπτη, 31-1-19, στις 23:00, η εκπομπάρα του Gregory Iron Man, "Ocean of Rock" !!!
Τετ 30 Ιαν 2019, 19:15 από MINDFIELDS

» Το Σάββατο, 2-2-19, στις 20:00, ο MINDFIELDS, και η εκπομπή "In the fields of mind" ... :-)
Τετ 30 Ιαν 2019, 08:47 από MINDFIELDS

» The Rumjacks Live in Athens
Κυρ 04 Νοε 2018, 14:47 από cronoschelsea

» Iron Maiden Athens 2018
Δευ 23 Ιουλ 2018, 20:34 από Τζίνα

» Dead Kennedys Panx Romana In Athens
Δευ 16 Ιουλ 2018, 23:02 από andreas rocco

» Jim Morrison
Τρι 03 Ιουλ 2018, 15:30 από andreas rocco

» Iron Maiden
Τρι 03 Ιουλ 2018, 14:07 από andreas rocco

» ροκ φεστιβαλ 2018
Δευ 25 Ιουν 2018, 23:49 από Βυζαντινος21

»  Iron Maiden - Trought the years (2016)
Δευ 03 Απρ 2017, 19:47 από cronoschelsea

» Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Δευ 03 Απρ 2017, 19:44 από cronoschelsea

» Τα ροκ ημερολόγια - Ιστορική επανέκδοση
Δευ 03 Απρ 2017, 19:39 από cronoschelsea

» GALLAGHER & LYLE
Παρ 24 Μαρ 2017, 06:22 από uxk6000

» Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back - Εκεί που συμβαίνει! 17, 18, 19 Μαρτίου 2017 στο «Μουσείο Αυτοκινήτου»
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:39 από DJL

» 10 VINYL IS BACK – ΤΟ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τρι 14 Μαρ 2017, 12:27 από sissy

» Οι Dropkick Murphys ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Τρι 14 Φεβ 2017, 19:58 από Τζίνα

» Το αντίο των θρυλικών Black Sabbath
Τρι 07 Φεβ 2017, 10:47 από DJL

» Vinyl is Back 17-19 Μαρτίου 2017 Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής
Σαβ 21 Ιαν 2017, 00:18 από DJL

» 10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Πεμ 19 Ιαν 2017, 23:03 από DJL

» Απίστευτη διασκευή στο “Ήτανε Μια Φορά” του Ξυλούρη από Μάριο Λούπαση- Μάνο Παπαδάκη, με αναφορές σε Iron Maiden & Deep Purple!
Τετ 18 Ιαν 2017, 18:12 από DJL

» Kansas ~ Dust in the Wind
Παρ 13 Ιαν 2017, 18:15 από DJL

» Γιάννης Δρόλαπας - Δεν «πρόδωσε» ποτέ την ροκ για τα φράγκα
Τρι 10 Ιαν 2017, 08:31 από DJL

» Όταν οι Motörhead έπαιξαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 1988
Παρ 30 Δεκ 2016, 13:39 από DJL

» ROCK Ρεβεγιόν 2017 - 31 Δεκεμβρίου στο THESIS ROCK CAFE
Τρι 27 Δεκ 2016, 14:55 από DJL

» Maidenance live at Lazy Club – 30/12/2016
Σαβ 24 Δεκ 2016, 19:02 από DJL

» 2016 - Ο μουσικός απολογισμός της χρονιάς!
Σαβ 24 Δεκ 2016, 16:03 από DJL

» Σαν σήμερα ειπώθηκε για πρώτη φορά η ωραιότερη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
Τρι 20 Δεκ 2016, 22:57 από DJL

» Είδαμε «Mouniall» με τον Τζίμη Πανούση στο Can Can
Δευ 19 Δεκ 2016, 23:01 από DJL

» Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που τραγούδησαν οι Τρύπες.
Δευ 19 Δεκ 2016, 22:49 από sissy

» Το παζάρι Δίσκων του An Club & AN Groundfloor (2 χώροι-1παζάρι) ΚΥΡIΑΚΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κυρ 18 Δεκ 2016, 03:33 από DJL

» Τι σημαίνει η λέξη «ζαβαρακατρανέμια» στο τραγούδι του Νίκου Ξυλούρη;
Κυρ 18 Δεκ 2016, 02:40 από DJL

»  VINYL IS BACK for good and is here to stay!!! Τριήμερο μουσικής και...βινυλίων!
Πεμ 15 Δεκ 2016, 11:31 από DJL

» Πλειστηριασμοί Δίσκων Vinyl is Back Δεκεμβρίου!
Τετ 07 Δεκ 2016, 00:50 από DJL

» Νέο άλμπουμ από τους Kreator - Gods Of Violence. Δείτε το Official Video
Κυρ 04 Δεκ 2016, 15:54 από DJL

» Maggot Brain-Funkadelic (Maggot Brain-1971)
Σαβ 03 Δεκ 2016, 22:41 από sissy

» Η «μεγάλη εικόνα» 6 εξωφύλλων κλασικών δίσκων
Πεμ 01 Δεκ 2016, 21:14 από DJL

» Vinyl is Back: Αναλυτικά το πρόγραμμα της μεγαλύτερης γιορτής των δίσκων βινυλίου!
Τρι 29 Νοε 2016, 12:44 από DJL

» MADE IN GREECE
Τρι 29 Νοε 2016, 01:10 από DJL

» Παύλος Σιδηρόπουλος & Οι Απροσάρμοστοι - Συνέντευξη του στο Ποπ & Ροκ τον Σεπτ. του 1982
Σαβ 26 Νοε 2016, 13:01 από DJL

» Μοτοσυκλετες ΚΑΙ φιλοι vol 2 - ΠΑΡΤΥ ΡΕΦΕΝΕ Το Σάββατο στις 26 Νοεμβρίου
Παρ 25 Νοε 2016, 11:24 από DJL

» Ο Τζίμης Πανούσης στο Can Can
Τρι 22 Νοε 2016, 21:05 από cronoschelsea

» Τάκης Ανδρούτσος - Η κιθάρα των Πελόμα Μποκιού
Κυρ 20 Νοε 2016, 12:19 από DJL

» Η ΓΙΟΡΤΗ-GOIN' THROUGH
Πεμ 17 Νοε 2016, 12:16 από sissy

» Ο PAT TRAVERS ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τετ 16 Νοε 2016, 22:33 από DJL

Παρόντες χρήστες
10 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 3 μέλη, 0 μη ορατοί και 7 επισκέπτες :: 2 μηχανές αναζήτησης

cronoschelsea, Ανδρέας σκέτο, Τζίνα

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 117, στις Παρ 02 Ιαν 2015, 20:08
Πιο αναγνωσμένα θέματα
ΙΝΔΙΑΝΟΙ.......
5 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ ΠΑΡΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
ΣΤΑΜΠΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΜΑΣ
Φιλίες
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ UP THE IRONS 10-11-2013
Up The Irons Party
Καλημέρα!... με αναμνήσεις...
Η Θρυλική Route 66
Progressive Metal
10 εμβληματικές μασκότ metal συγκροτημάτων και η ιστορία τους
Μοιραστείτε | 
 

 «Soul Music» η μουσική έκφραση της ψυχής των μαύρων.

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
an-gi
Admin
an-gi

Αριθμός μηνυμάτων : 1099
Ημερομηνία εγγραφής : 18/09/2013
Τόπος : Rockland

ΔημοσίευσηΘέμα: «Soul Music» η μουσική έκφραση της ψυχής των μαύρων.   Τετ 06 Νοε 2013, 10:57


Soul: η μουσική της ψυχής
 
Ψυχή: η πεμπτουσία του ανθρώπινου είναι. Soul Music: η μουσική έκφραση της ανθρώπινης ψυχής και ιδιαίτερα αυτής του μαύρου πληθυσμού της Αμερικής που προσπαθούσε από τα τέλη της δεκαετίας του '50 να βρει μια ισότιμη φωνή στο κοινωνικό γίγνεσθαι. 
Στην αρχή της αλυσίδας βρίσκονται φυσικά τα blues, που στα τέλη του 19ου αιώνα πήραν τη σκυτάλη από το δημοτικό μαύρο τραγούδι, αποτελώντας το μουσικό αφηγηματικό όχημα της τυραννισμένης ψυχής των μαύρων κατά τη μετάβασή τους από την επαρχία στις πόλεις και από τη σκλαβιά στην ελευθερία. Τα blues, το αντίστοιχο των δικών μας ρεμπέτικων, άρχισαν σταδιακά και από τις αρχές της δεκαετίας του '40 να μπολιάζονται με στοιχεία από την jazz και ειδικά τη swing-jazz, δημιουργώντας τα jump-blues με πρωτεργάτη τον Louis Jordan. 

Τα blues απομακρύνονται από το περιθώριο και μετατρέπονται από μέσο αφήγησης και παραπόνου σε μαζικό φορέα διασκέδασης. Η μαύρη μουσική αρχίζει να γίνεται δημοφιλής και στους κύκλους των λευκών, ενώ εκφράζει πλέον όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικές τάξεις. Η εξέλιξη όμως δεν σταματά και η μουσική δεν πάυει ποτέ να ακολουθεί πάντα πιστά τις κοινωνικοπολιτικές μεταβολές. Τα jump-blues γίνονται ακόμη πιο απλά, απαλλάσσονται από τις τζαζίστικες τάσεις των αυτοσχεδιασμών και δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο τραγούδι και το ρυθμό. Το αποτέλεσμα των ζυμώσεων αυτών ήταν το πιο διάσημο, μακροβιώσιμο και επιδραστικότερο μουσικό ιδίωμα της σύγχρονης δυτικής μουσικής, το Rhythm & Blues ή R&B όπως συνηθίζεται να αναφέρεται. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τίποτα περισσότερο από το γεγονός ότι το R&B αποτέλεσε το σπόρο για τη γέννηση του Rock & Roll.
Η soul γεννιέται, αλλά απομακρύνεται από τις ρίζες της
Το πιο πιστό όμως τέκνο του R&B, η απόλυτα φυσική του εξέλιξη, ήταν η soul. 

Γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '60 στην Αμερική και μπορεί να θεωρηθεί η μαύρη απάντηση στην ποπ του Phil Spector και του Brill Building. Η soul προέκυψε αφενός με την αστικοποίηση και την εμπορευματοποίηση του R&B και αφετέρου με την ταυτόχρονη συνενωσή του με τα gospel. Νονός της θεωρείται ο Ray Charles, που ήταν και από τους πρώτους που κατηγορήθηκαν ότι ξεπουλιούνταν, ότι προέδιδαν τον Κύριο και την καταγωγή τους χάρη της εμπορικής αποδοχής και των χρημάτων, μεταφέροντας τα εκκλησιαστικά τραγούδια στις χορευτικές σάλες και στα κέντρα διασκέδασης. 



Αυτή η στάμπα θα ακολουθεί για πολλά χρόνια όλους τους μεγάλους ερμηνευτές της soul, όπως ο Sam Cooke και ο Marvin Gaye. Η αντίδραση θα ενισχύεται μάλιστα και από το γεγονός ότι οι στίχοι των τραγουδιών της soul θα εκφράζουν για πάρα πολλά χρόνια μόνο τις εφηβικές ανησυχίες της ανέμελης νεολαίας, εστιάζοντας ειδικά στη διασκέδαση και στο σεξ. Η μουσική ήταν κατά κανόνα χαλαρή, εύπεπτη και χορευτική, και οι στίχοι δεν άγγιζαν καν τα θρησκευτικά και τα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Η φυσική συνέχεια των blues και των gospel δεν θύμιζε τίποτα και σε κανένα σημείο τις καταβολές της.


Η Stax και η Motown
Οι εταιρείες και οι καλλιτέχνες που είχαν "αναλάβει" την προώθηση των soul δημιουργιών ήταν δεκάδες. Τα πρώτα όμως χρόνια και πριν προκύψουν τα αμέτρητα παρακλάδια της, η συντριπτική πλειονότητα της παραγωγής της soul μουσικής ήταν στα χέρια δύο εταιρειών, των διάσημων και αντιμαχόμενων Stax και Motown. Η αντιπαλότητά τους δεν οφειλόταν τόσο στην εμπορική τους άμιλλα, όσο στις διαφορετικές φιλοσοφίες που πρέσβευαν. Η έδρα της Stax ήταν το μουσικό Memphis και αντλώντας έμπνευση από την παράδοσή του, ο ήχος της ήταν έντεχνος και σοφιστικέ, ενώ ο στόχος της δεν ήταν μόνο η επιτυχία, αλλά ο συνδυασμός της με την επίτευξη ποιοτικής μαύρης και χορευτικής μουσικής. Το ενδιαφέρον μάλιστα στοιχείο είναι ότι ο πιο σημαντικός μουσικός της Stax, ο εγκέφαλός της, ήταν λευκός και συγκεκριμένα ο κιθαρίστας, συνθέτης και παραγωγός Steve Cropper, που θεωρούσε προσβλητικό να πιστεύει κανείς ότι η Stax ήταν μέρος της βιομηχανίας της ποπ μουσικής και των σόου.

 
Εκατοντάδες εταιρείες έχουν δημιουργηθεί από καταβολής της μουσικής βιομηχανίας, αλλά καμία δεν έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής όσο η Motown. Ο ήχος της ήταν δημιούργημα του Berry Gordy, ενός επιτυχημένου συνθέτη που εργάστηκε για κάποιο διάστημα στο εργοστάσιο της Ford. Έδρα της ήταν το Detroit, το κέντρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, στο οποίο οφείλει και το όνομά της, αφού το Motown είναι η συντομογραφία του Motor Town. Η πορεία της ξεκίνησε στα τέλη του '50 και η συνταγή αποδείχθηκε ευφυέστατη. Πιασάρικες και ευκολομνημόνευτες μελωδίες που τραγουδιόνταν αιθέρια και με μια δόση από gospel, μια ισχυρή ρυθμική βάση με προεξέχουσες γραμμές μπάσου, παλαμάκια και ότι άλλο ήταν αναγκαίο για να προσδώσει την αίσθηση της παρέας και μια χορευτική διάθεση στο τραγούδι, και τέλος μια σειρά από δεύτερα φωνητικά που δεν συνόδευαν απλώς, αλλά έπαιρναν ενεργό ρόλο στην απόδοση των στίχων. Ο τέλειος συνδυασμός του R&B με την ποπ, με την παραγωγή να πατά περισσότερο στην τελευταία και να αποτελεί τη χρυσή τομή μεταξύ του λιτού και έντεχνου ύφους της Stax και του ολοκληρωτικά ισοπεδωτικού ήχου του Phil Spector.

H μηχανή των επιτυχιών της Motown
Σε αντίθεση με τη Stax, στο στρατόπεδο της Motown όχι μόνο θεωρούσαν τιμή το να αποτελούν μέρος της βιομηχανίας του θεάματος και της μουσικής ποπ, αλλά ανήγαγαν αυτή την ενασχόλησή τους σε τέχνη και μάλιστα του υψίστου βαθμού. Επειδή όμως συνηθίζεται να ταυτίζουμε το εμπορικό με το δεύτερης διαλογής και το άτεχνο, είναι επιβεβλημένο να τονιστεί ότι η Motown αποτελεί ίσως τη φωτεινότερη, πιο χαρακτηριστική και καθολικά αποδεκτή περίπτωση εξαίρεσης στο γενικό κανόνα. Έχουμε όντως να κάνουμε με μια πραγματική, ολοκληρωμένη και αυτόνομη μηχανή παραγωγής επιτυχιών που δούλευε ασταμάτητα επί μία περίπου δεκαετία και τροφοδοτούσε συνεχώς την αγορά με νέο υλικό. Τη μηχανή όμως αυτή την κινούσε μια πολύ υψηλού επιπέδου και σχετικά κλειστή καλλιτεχνική ομάδα συνθετών, παραγωγών και μουσικών, που δούλευαν με απόλυτη ομαδικότητα. Έτσι οι τελικές παραγωγές ήταν κορυφαίες και κάθε νέα κυκλοφορία αποτελούσε ένα σημαντικό μουσικό, καλλιτεχνικό και εμπορικό γεγονός. Επιπλέον, ο ήχος της ήταν συγκεκριμένος. Όλα τα τραγούδια ηχογραφούνταν στον ίδιο χώρο, με τις ίδιες τεχνικές και κατά κανόνα από την ίδια ομάδα μουσικών, γνωστών ως "The Funk Brothers". Πολύ συχνά μάλιστα το μουσικό υλικό ανακυκλωνόταν ανάμεσα στους καλλιτέχνες της και έβγαινε ανά διαστήματα σε διαφορετικές εκτελέσεις. Το τελικό όμως αποτέλεσμα είχε πάντα ανεξίτηλη τη σφραγίδα της εταιρείας.

Ένας γαλαξίας αστέρων και επιτυχιών
Η 
Motown ήταν η πιο επιτυχημένη δισκογραφική εταιρεία στην εποχή της και η μεγαλύτερη εταιρεία της Αμερικής που ανήκε και διοικούνταν από μαύρους. Από εδώ ξεκίνησαν την καλλιτεχνική τους πορεία δημοφιλή ονόματα που θα κυριαρχήσουν πάρα πολλά χρόνια στην παγκόσμια μουσική σκηνή και θα συμβάλουν τα μέγιστα στην ενσωμάτωση της αφροαμερικάνικης μουσικής ως μέρος της αμερικανικής κουλτούρας. Σε συνθετικό επίπεδο, στη Motown προσέφεραν το ταλέντο τους, μεταξύ άλλων, οι Smokey Robinson, Brian και Eddie Holland, Lamont Dozier, Norman Whitfield, Barrett Strong, Nickolas και Valerie Simpson, Jim Webb και φυσικά ο Marvin Gay, ο Stevie Wonder αλλά και ο ίδιος ο Gordy. Αρκετοί από αυτούς ήταν συγχρόνως και εκτελεστές, και παραγωγοί, όπως για παράδειγμα, ο Smokey Robinson, ο Marvin Gaye και ο Stevie Wonder. Πολλοί τραγουδιστές επιλέγονταν με γνώμονα όχι μόνο τα μουσικά τους προσόντα, αλλά σύμφωνα και με την εμφάνισή τους καθώς και τη σκηνική τους παρουσία. Ο Gordy έψαχνε πρωτίστως για πρόσωπα που ακτινοβολούν και καλλιτέχνες με άνεση και αέρα, που να μπορούν να εδραιωθούν ως σύμβολα του σεξ, αλλά και γενικότερα ως πρόσωπα με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί η νεολαία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η Diana Ross των Supremes που είχε στεφτεί Miss Detroit και η Marta Reeves των Martha And The Vandellas που ήταν η αρχηγός των cheerleaders του σχολείου της. Την εικόνα συμπλήρωναν οι Miracles του Smokey Robinson, οι Temptations, οι Four Tops, η Gladys Knight, η Mary Wells, ο Edwin Starr, οι Isley Brothers, ο Wilson Pickett, ο Junior Walker και φυσικά ο Michael Jackson και οι Jackson 5.
Η Soul αναζητεί το κοινωνικό της πρόσωπο
Οι επιτυχίες διαέχονταν η μία την άλλη και τα πάντα κυλούσαν σε ένα ειδυλλιακό μοτίβο, ίδιο με αυτό που σκιαγραφούσαν -μουσικά και στιχουργικά- τα τραγούδια της. Οι στίχοι απευθύνονταν στη νεολαία της εποχής και κάλυπταν τις εφηβικές τους ανησυχίες, ενώ η μουσική είχε σκοπό να τους βοηθήσει να χορέψουν, να ερωτευτούν, να ξεδώσουν. Αποτελούσε εξάλλου το ιδανικό όχημα για να μεταφερθούν οι ανάλαφροι στίχοι που μιλούσαν μόνο για αγνούς και εξιδανικευμένους έρωτες του στιλ: κορίτσι γνωρίζει τον πρίγκιπα του παραμυθιού, ερωτεύονται, παντρεύονται και ζουν μια ευτυχισμένη ζωή. Τα πάντα λειτουργούσαν πλήρως αποκομμένα από το κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής και οι μουσικοί ήταν εν πολοίς υποταγμένοι στην εικόνα της εταιρείας. 


Η δεκαετία του '60 ήταν ακόμη η εποχή που ζούσε και βασίλευε το αυτόνομο τραγούδι, που έβγαινε με τη μορφή του δίσκου των 45 στροφών (single). Η έννοια του δίσκου μακράς διαρκείας (LP) που αποτελεί μια αυτόνομη και ολοκληρωμένη κατάθεση του καλλιτέχνη τη δεδομένη χρονική στιγμή, και βάσει του οποίου καθοριζόταν η πορεία του και καταξιωνόταν στο μουσικό στερέωμα, απείχε μερικά ακόμη χρόνια από το να γίνει θεσμός. Η rock είχε προχωρήσει στο δρόμο αυτό από τα μέσα της δεκαετίας του '60, αλλά η soul έψαχνε ακόμη την αφορμή που θα την απέκοπτε από τη μονοσήμαντη σχέση της με την ποπ και το εφήμερο κυνήγι των υψηλών θέσεων στους καταλόγους των επιτυχιών. Κυρίως όμως αναζητούσε τον καταλύτη που θα την οδηγούσε σε συμφιλίωση με τις ρίζες της, με τον κοινωνικό ρόλο που έπαιζαν τα blues και τα gospel στις αρχές του αιώνα, όταν η μουσική είχε μια πιο σοβαρή και ολοκληρωμένη διάσταση και εξέφραζε κάθε πτυχή των προβλημάτων και των ανησυχιών του μαύρου πληθυσμού.
Η σύγχρονη μαύρη μουσική έχει εξελιχθεί τόσο, ώστε θαρρείς ότι έχουν περάσει τουλάχιστον εκατό χρόνια.
 «Η μαύρη μουσική τού σήμερα απέχει πολύ από τον κλασικό ήχο της Μοτάουν. Η σόουλ που υπήρχε τότε έχει αλλάξει πια μορφή» λέει ο Τζον Λέτζεντ, από τα σύγχρονα αστέρια του είδους.
 
Δεν έχει άδικο. Ακόμα κι εκείνο το ωμό χιπ χοπ με τους επιθετικούς στίχους και τα ασήκωτα μπιτ της δεκαετίας του '90 μοιάζει πλέον μακρινό. Οχι βέβαια πως δεν συνεχίζουν οι καινούριοι καλλιτέχνες να βάζουν στα σαμπλ των τραγουδιών τους μελωδίες και ρεφρέν από τις Σαπρίμς ή τον Μάρβιν Γκέι.
Κι αν τότε η Μοτάουν αποτελούσε το ανάχωμα απέναντι στο ρατσισμό, οι μαύροι καλλιτέχνες στην Αμερική σήμερα, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα αλλά μονοπωλούν και το ενδιαφέρον του κοινού.
 
Η μαύρη μουσική, σε όλες τις εκφάνσεις της, αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή είδη










του ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΛΕ


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://bucovo.blogspot.com/
 
«Soul Music» η μουσική έκφραση της ψυχής των μαύρων.
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
UP THE IRONS :: ΓΕΝΙΚΑ KAI ΔΙΑΦΟΡΑ-
Μετάβαση σε: